( 106 ) 



en (Ic deeltjes aclitercenvolgend in trilling brengt, om ze 

 na 10 of 20 en misschien 100 trillingen ueAr in rust te 

 laten. Even als elke werking die van een middelpunt ui(- 

 gaat en even als de intensiteit van het licht zelf, kan ook 

 die oorzaak van trilling afnemen in dezelfde reden waarin 

 de vierkanten der afstanden tot het punt waarvan zij uit- 

 ging toenemen. De snelheid v."in het licht noemen wij v 

 en de lengte van undulatie l. 



Dan laat zich tusschen de eigene trilling van eenig deel- 

 ijc en de trilling, die daarheen van de reeds vroeger ge- 

 trolfeneu wordt voortgeleid, zeer wel eene interferentie den- 

 ken, die tot verklaring der maxima en minima in ons sjiec- 

 truni kan leiden. De wijze waarop die interferentie tot 

 stand komt, wil ik nader in een lineairen vorni, dat is 

 voor deeltjes die op ééne regte lijn gelegen zijn, ontwikke- 

 len, waarbij dan het gezegde in gedachte eigenlijk op op- 

 volgende kogel-schalen, rondom ons eerst getroffen deeltje 

 beschreven, zal moeten worden overgedragen. Zij is voor mij 

 ontstaan uit eene wijziging van Weede's absorptie-theorie. 



a h c d e f g h ik 

 ~ 1 I i ^1 j i \ i 1 i~ 



Laten a tot h eenige van die licht-centra voorstellen iii 

 eene regte lijn achter elkander gelegen ; wanneer dan a het 

 eerst in trilling wordt gebragt, dan zullen zich van daar 

 uitgaande èn de opgewekte licht-trillingen èn de oorzaak 

 dier trillingen respectievelijk met hunne snelheden v en V 

 naarZ; voortplanten. De afstand der deeltjes onderling noe- 

 men wij JI en de tijd gerekend van het oogenblik waarop 

 a begon te trillen i. Dan zal de afwijking van zijne plaat.« 

 van rust voor het dcellje h ten gevolge der uit o voor(ge- 

 planle (rilling steeds kuinien worden voorgesteld door 



2 TT 



