( 19S ) 



uit liet 2^", ilic \uM hc:t ;/ -|" ~'''^ ^^"'J^' ^'"^ aldaar aaiiko- 

 Dioiule uit hot 3'''' enz. En deuken wij ons uu het ge- 

 heele tal van trillende deeltjes, een molecule bijv., een eou- 

 gloiucraat van deeltjes, misscliien jjsst;^, misschien j^tj, 

 van een kubiek millim. te zamen innemende en op dezelfde 

 «ijze in trilling gebragt: dan zal in het licht dat van die 

 gczamentlijke deeltjes uitgaat, de trilling van de golflengte 

 ). een minimum van intensiteit bezitten, daar zij alleen de 

 resultante is — om bij onze voorstelling van de i« c'óne 

 enkele rigting gelegen deeltjes te blijven — van de tril- 

 lingen der n eerste deeltjes. 



iUfi — 1)bM 

 ' Evenzoo zal voor eene lengte van undulatie X , = — — 



de eigene (rilling van het n — 1^'" deeltje vernietigd wor- 

 den door de voortgeplante, die aldaar van het l*'*^ aankomt. 



2 (h — 2) « M 

 Voor A, =- — , zal de eigene trilling van het 



n — 2<''2 deeltje worden opgeheven door de voortgeplante 

 van het !*'<= enz. En bijgevolg zullen in het resulterende 

 licht al die undulaties, te beginnen van de minst breek- 

 bare, ontbroken, wier lengten zijn 



2n»M 3(n— 1)»M _2(n— 2)uM 2(n— 3)pM 



*— y ''^>= V ' '"" V '^^ V *^ 



terwijl die undulaties, wier lengten midden lusschen deze 



zijn gelden, en die evenzoo met een gelijk verschil — — — 



zullen afdalen met de grootste intensiteit daarin zullen voor- 

 komen. 



Onze proeven geven werkelijk uitkomsten, die zich met 

 deze verklaring laten rijmen. In Tiiijn laatste stukje (de 

 noot art. 6) vindt men voor de opvolgende verschillen der 

 lengten van undulatie voor de maxima van koolzuur : 



