( 322 ) 



De llccr voN i!AI'miiaikk aulwoorill, ihil lilj den llccr 

 DONDKiis volkomen toegeeft dat er dil<wcrf sprniik is Viiii 

 vervalscliingeii van melk door hersenzelfstandiglieid, plantcn- 

 zadcn enz., welke in de praktijk niet voorkomen. Juist 

 daarom hecht hij groote waarde aan het onderzoek van den 

 Heer cosïeh, dat ons leert, lioe er door ontbinding vorm- 

 sels in de melk ontstaan, welke tot dergelijkeii schijn \'aii 

 vervalsching aanleiding geven. 



Hij geeft toe, dat voor dagelijksch gebruik de scheikun- 

 dige analyse als middel van keuring niet bruikbaar is ; maar 

 hij acht haar onmisbaar, zoodra er kwestie is van toepas- 

 sing van straf, wegens vermoeden \an vervalsching. 



Voor de dagelijksche keuring iloor een onwetenschajipe- 

 lijken keuruicestcr mag tot bepaling va.n het watergehalte 

 du areometer voldoende zijn, zoo dit 10, 20, 30 a 40 pO(. 

 water geldt. Men vcrlieze echter daarbij nimuicr uit het 

 oog het bezigen daartoe in Amsterdam van geelachtig bruin 

 brak water. 



Omtrent den lactoscoop van donnÉ kan de Heer vün 

 BAUMHAUEii niet doelen in de goedkeuring van den Heer 

 DONDERS. ïot staving zijner min gunstige meening wijst hij 

 op de veranderlijkheid der melkbolletjes, welke in versche 

 melk klein, na eenigen tijd door wederkeerige ineensmelting 

 groot worden. 



De Heer donders ontkent het zamenvloeijen der melk- 

 bolletjes kort na de ontlasting der melk. Kwam deze voor, 

 zoo zou de afwezigheid van omhullende vliesjes al sedert 

 lang gemakkelijk zijn beslist geweest. Overigens doet hij 

 opmerken, dat ook de groote melkbolletjes op de ondoor- 

 zigtigheid invloed hebben, hoezeer minder dan een aantal 

 kleine, die gezamenlijk hetzelfde volumen hebben. Bij den 

 galactoscoop geldt het niet de ondoorschijnendheid, maar de 

 ondüurzigtigheid, en deze treedt in, wanneer alle liclitstra- 



