( 271 ) 



in ati'ophischeii, rliaclütischeu, scrofuleuseii uu h^idrocephali- 

 sclien vorm aannemen. Herinneren wij ons na dit alles 

 zijne verklaring, dat het Cretinisme wezenlijk een lijden der 

 centrale zenuworganen is, dan zal men wel niet aarzelen 

 met ons in te stemmen, wanneer wij verzekeren, dat het- 

 geen door Dr. guggenbuhl in deze memorie ontwikkeld is, 

 zoo verward en zoo tegenstrijdig en zoo weinig naar vaste 

 beginselen uiteengezet is, dat liet als grondslag voor de sta- 

 tistiek ten eenenmale ongeschikt is. 



Wij willen thans in de tweede plaats overgaan tot het 

 schema van vragen, betreffende de statistiek en de aetiolo- 

 gie van het Cretinisme en het Idiotisme, waarvan Dr. gug- 

 genbuhl de beantwoording te gemoet ziet. Wij brengen die 

 vragen tot de volgende zeven rubrieken, om aldus van het- 

 geen door den Schrijver in de 15 punten voorgesteld wordt, 

 een geregeld overzigt te geven. Vooraf zij hier opgemerkt, 

 dat hij, in plaats van zich zuiver tot het stellen van vragen 

 te bepalen, soms daarin weder eene redenering inlascht en 

 dus de vraag zelf reeds beantwoordt, zooals in litt. b. De 

 oorzaken, waarop hij de aandacht wil gevestigd hebben, 

 worden door hem zoowel met het sporadisch als met het 

 endemisch voorkomen van Cretinisme in verband gebragt. 



In de eerste plaats noemt hij : de lucht, het water en de 

 geologische gesteldheid van den bodem. 



Ten tweede : den invloed der woningen. 



Ten derde: de lierediteit, den invloed op de conceptie en 

 de zwangerschap, alsmede hetgeen betrekking heeft tot de 

 rassen of volksstammen. 



Ten vierde: de physische en psychische invloeden gedu- 

 rende de eerste kindschheid en de voeding. 



Ten vijfde stelt hij de vraag: of sommige oorzaken, als 

 malaria, tijdelijk vermeerdering van Cretinisme te weeg ge- 

 bragt hebben, waaraan zich de vragen aansluiten omtrent 



