( 2S8 ) 



verrezen is, en dat de tegenwoordige tocsianil v.iu liet eiland 

 geenszins als de oorspronkelijke moet beschouwd worden, 

 maar voortgebragt is door de werking der zee, die de berg- 

 rnggen doorgebroken en tusschen de meer weerstand bie- 

 dende rotsen kommen gevormd heeft. 



Hoogst ■waarschijnlijk \varen het vroeger twee; eilanden, 

 die in lateren tijd dour de oprijzing van hot smalle mid- 

 delste gedeelte tot één vereeuigd zijn. Hiervoor pleit de 

 formatie van dit gedeelte, dat in geologische zamenstelling 

 met de kustformatic geheel overeenkomt, en met die van het 

 overige gedeelte van het eiland zeer verschilt. De bodem 

 van het eiland heeft een golvend aanzien; hooge bergen 

 zijn er evenwel niet, daar de hoogste berg, de St. Chris- 

 tott'el, zich slechts ± 1200 voet boven de oppervlakte der 

 zee verheft; behalve deze zijn er nog twee of drie van on- 

 geveer 900 voeten hoog. De overige hoogten zijn meestal 

 heuvels, die eene ronde kegelvormige gedaante hebben en 

 van weinig beteekenis zijn. De meeste hangen te zamen 

 of vereenigen zich aan hunnen voet, waardoor ronde of 

 ovale komvormige dalen worden gevormd. Deze hoogten 

 liggen grooteudeels groepsgewijze bij elkander, zonder even- 

 wel zamenhangende bergketenen te vormen; daar men eene 

 onbeduidende strekking, welke zij op sommige plaatsen in 

 lengte nemen niet als een bergketen beschonwen kan. 



De toppen der bergen zijn van het NNW naar het ZZO 

 nfgeplat en hebben in deze rigling hunne grootste uitge- 

 breidheid, ofschoon men in hunne strekking geene vaste 

 bepaling kan aannemen. Aan de NO zijde zijn de bergen 

 steil afgebroken ; zuidwaarts hellen zij schuins af. 



De d.alen zijn ten NNW meestal open, daarentegen aan 

 den ZZO kant gedeeltelijk of geheel gesloten, waaruit men 

 moet opmaken, dat de zee hare kracht vooral van het 

 noorden naar het zuiden heeft ontwikkeld. 



liet westelijke gedeelte van het eiland is hooger dan het 



