( 39U ) 



nicn op Ciir;u;au niet. Op ééne plaats van het oiland, iia- 

 niclijk bij de planfaatlje Ilato, is eene bron van zoetwater, 

 hetwelk zeer helder uit eene rotsspleet te voorsehijn komt. 

 Op deze plantaadje, nabij het smalste gedeelte van het eiland 

 gelecjen, bevindt zieh eene vrij belangrijke grot in povcu- 

 sen kalksteen. In dit onderaardsche labyrinth heeft het mete- 

 oorwater, dat van boven is doorgedrongen, op zijnen weg 

 koolzure kalk opgelost en meegevoerd, en deze langs de wan- 

 den afgezet en op vele plaatsen stalactieten en stalagmieten 

 van verwonderlijk schoone vormen daargestekl, die op den 

 bezoeker een diepen indruk maken. 



De geognostische gesteldheid van den bodem van het eiland 

 is zeer eenvoudig. De hier voorkomende gesteenten leveren 

 elk op zich zelf echter eene belangrijke verscheidenheid oj). 

 Slechts drie wezenlijk van elkander verschillende steen- of 

 rotssüorten treft men er aan, die ieder tot eene afzonderlijke 

 groep of een ander vorraiugstijdperk behooren. 



Tot de eerste groep behoort de groensteen, van de over- 

 gangs- of primaire vorming ; tot de tweede groep de jonge 

 zandsteen — het doodliggende van de oude vlotvorming; 

 en tot de derde de kalksteen, van de vloedvorming (tertiaire 

 formatie). 



De groensteen neemt hier overal de eerste plaats in, en 

 \ nrmt het grondgesteente waarop de andere liggen. Hij komt 

 hier onder allerlei wijzigingen voor, van de lichtgroen- 

 achtig graauw gekleurde (aphaniet en dioriet) af tot de 

 zwartgraanwe donker gekleurde soort — den groensteen bij 

 uitnemendheid. 



Het grootste gedeelte der zuidoostelijke helft van het 

 eiland bestaat uit een vast gesteente, eene groensteensoort 

 van eene tijn korrelige zamenstelling en eene vuil berg 

 groene kleur, gedeeltelijk in het blaauwachtig groen, gedeel- 

 telijk in het geelachtig groen overgaande. Op de breuk is 

 deze schilferig; verscli gebroken, zijn de kanten gering door- 



