( 295 ) 



De lioornbleiidi; en feklspaat zijn hier zoo iruiig met 

 elkander verbonden, dat zij zich als ééne vetaohtig glan- 

 zende massa vertooneu, met ligtgele — waartusschen don- 

 kere olijfkleürige en donkere zwartgroeue — vlekken, die 

 ia elkander loopen. Met de loupe kan men in eerstge- 

 noemde vlekken den feklspaat en iii laatstgenoemde de 

 hoornblende gemakkelijk herkennen. Beiden, maar vooral de 

 feldspaat, hebben hunne vastheid en hunnen glans verloren. 

 De massa is broos geworden en geborsten, zoodat men haar 

 met de vingers verbrokkelen kan; de glans is geheel in 

 vetglans veranderd ; ook op het gevoel is het gesteente vet- 

 aohtig en men vindt er kleine en grootere ronde en eivormige, 

 blaasachtige ruimten in, wier wanden met eene geelachtig 

 groene laag bedekt zijn ; sommige rondachtige korrels van 

 het verbrokkelde gesteente zijn bruinzwart en gelijken op 

 asphalt, waarvan zij echter gemakkelijk door hun spec. ge- 

 wigt (5.7) en door de blaaspijp zijn te herkennen. Yoor 

 de laatste smelten zij gemakkelijk en spoedig tot eene glas- 

 parel. 



Bij de plantaadje Groot St. Joris, waar dit gesteente 

 voorkomt, breekt het door de eerst beschrevene groensteen- 

 soort heen, en zoo het schijnt gangsgewijs, terwijl het neven- 

 gesteente hier ook veranderd is. Eene omstreeks 5 a 6 Ned. 

 duim breede strook, met bruinijzererts doortrokken, loopt 

 er doorheen. Op eene andere plaats nabij de reeds genoemde 

 plantaadje Savonnet komt het niet in laagsgewijze gangen, 

 maar in ronde klompen van verschillende grootte voor, 

 en daar is het met den hem omringenden en niet veran- 

 derden groensteen vereenigd. Hier zijn ook de hoornblende 

 en de feldspaat niet meer van elkander gescheiden zigt- 

 baar; terwijl er eene doorvlochtene vertakking van feldspaat 

 doorloopt en onregelmatige cellen met dunne wanden vormt, 

 wier ruimten met eene asphaltachtige massa opgevuld zijn ; 

 even als zulks bij vele basaltgesteenten voorkomt, waar de 



