( 298 ) 



De vaste en donker gekleurde groensteen scheidt zich bij 

 verweving in onregelmatige rliomboïden, die sterk gesple- 

 ten zijn en scherpe hoeken en kanten hebbeu. De korre- 

 lige vooral, wanneer hij rijk aan hoornblende is, verandert 

 bij verwering in rondachtige stukken. Bij eerstgenocniden 

 wordt de kleur groen en geelachtig giaauw, op de breuk- 

 vlakte echter bruin. De laatstgenoemde wordt bruin met 

 bruinroode nuancen. 



De zandsteen, dien men hier aantreft, behoort tot het 

 doodliggende en meer bepaald tot het wit- of graauwlig- 

 gende der Permisclie groep. Hij bestaat uit stukken kwarts, 

 kiezelschiefer, opgelosten feldspaat, groensteen, kalkspaat in 

 blaadjes en glimmer, door eene min of meer kalk bevat- 

 tende biudingstof vcreenigd, waarin somtijds ook nog kalk- 

 steen in stukken wordt aangetroffen. 



Er komen hier grof en fijn korrelige zandsteen voor, 

 hoewel de laatstgenoemde de overhand heeft. Met uit- 

 zondering van den kiezelschiefer, die in dezen zandsteen 

 het meest voorkomt en in eenigzins scherphoekige stuk- 

 ken is bewaard gebleven, zijn de overige bestanddeelen in 

 stukkeu voorhanden, waarvan de hoeken en kanten afge- 

 rond zijn. De grootte der korrels wisselt af van volko- 

 men fijne gruizels tot stukken zoo groot als eene erwt. 

 De kleur van den zandsteen is asch- en grijsgraauw, op 

 eenige plaatsen met geel-groenachtige tinten. In sommige 

 beddingen komt kalkspaat het meeste voor, en de kalk- 

 achtige bindiugstof maakt, in vergelijking der ingeslotene 

 stukken, verreweg het grootste gedeelte der massa van het 

 gesteente uit; zoodat het in een graauwen korreligeu kalk- 

 steen verandert, waarin de gebrokkelde stukken van andere 

 gesteenten op zich zelve voorkomen, lloe lijncr de zand- 

 steen van korrel wordt, des te meer gelijkenis verkrijgt hij 

 met den fijn korreligen jongen graauwwaok. 



In den fijn korreligen zandsteen is het hindingsmiddel 



