( 299 ) 



ook minder kalkachtig eu de brokstukken liggen nader 

 bij elkander; kwarts maakt het hoofdbestanddeel van dezen 

 uit, terwijl glimmer van eene zilverwitte kleur, die in 

 den grof korreligen zelden wordt aangetroffen, er ook veel 

 in voorkomt. Zelden treft men echter bij dezen eene laags- 

 gewijze afzetting aan. Meermalen komen er kleine kris- 

 tallen van zwavelkies gesprenkeld in voor, die in den grof 

 korreligen, waarin men daarentegen ijzeroker vindt, niet 

 worden aangetroffen. De fijn korrelige, die in de nabij- 

 heid van den groensteen ligt, schijnt daar in een chloriet 

 gesteente over te gaan en heeft hierin met den jongen 

 graauwwack groote overeenkomst. Bij verwering wordt de 

 kleur bruin, en de splijtingsvlakten krijgen eene bedekking, 

 die een halven metaalglans vertoont. 



Bij den zandsteen zijn de laagvormingen duidelijk waar 

 te nemen; zij zijn niet zeer magtig en hebben geene groote 

 uitgestrektheid ; de grof korrelige lagen wisselen met de fijn- 

 korrelige af. Daar, waar de fijn korrelige lagen het meeste 

 voorkomen, vindt men toch altijd dunnere lagen van den 

 grof korreligen er in gelegen. Er komen in den zandsteen 

 tusschengeschovene lagen voor van graauwachtige zwarte 

 klei en kalksteen, welke laatste door dunne kalkspaatlaag- 

 jes in dunne platen afgedeeld is; ook hierin komt zwavel- 

 kies ingesprenkeld voor. Deze kalksteenlagen komen in 

 de benedenste bedding van den zandsteen voor ; zij heb- 

 ben eene geringe dikte, maar bieden aan de verwering 

 méér weerstand dan de zandsteen, en steken dus altijd eenige 

 voeten boven de oppervlakte van dezen uit. Behalve ge- 

 noemde lagen komen er vrij belangrijke lagen van kie- 

 zelschiefer in den zandsteen voor, zoodat ook hierin over- 

 eenkomst is met de jonge graauwwack vorming; somwijlen 

 hebben zij echter eene geringe dikte, maar strekken zich 

 altijd zeer regelmatig uit. Daar zij aan de atmospherische 

 invloeden langen weerstand bieden, vormen zij op die plaat- 



