( -.m ) 



wen graauwwack uf den zandsteen der vlulvurmiug gebragt 

 te moeten worden. Tussehen deze beide kan in het alge- 

 meen geene scherpe grenslijn getrokken worden, daar het 

 de steensoorten zijn, die de overgangsformatie met de \lot- 

 vorming vereenigen. 



De kalksteen maakt de jongste lagen uit van de vloed- 

 vorming, die hier wordt gevonden. De onderste lagen van 

 dezen kalksteen zijn in den regel vast en aschgraauw van 

 kleur, meer naar de oppervlakte nemen zij eene roodachtige 

 en geelachtige kleur aan. De breuk is deels ongelijk en 

 schilferig, deels aardachtig mat en doorschijnend en som- 

 wijlen aan de benedenste lagen vrij hard. De veranderingen, 

 die deze kenmerken opleveren, zijn niet aan geheele lagen, 

 maar geheel aan enkele plaatsen eigen. Op den vasten kalk- 

 steen ligt gewoonlijk eene meer of minder dikke laag, die 

 wel is wanr uit dezelfde kalksteensoort bestaat, maar haar 

 ontstaan alleen verschuldigd is aan madreporen, meandrinen, 

 milleporen, liüiophyta fnngina, koralen enz., die meerma- 

 len 3 ïl 4 voeten omvang hebben. Men vindt er ook 

 kegelvormig toeloopende pijpen van 3 tot 5 duim in mid- 

 dellijn en 2 ^ 3 voet lengte in, die er uitzien alsof het 

 indrukken zijn van groote belemnieten (zoogenaamde don- 

 derbeitels of pijlsteenen) waarin somwijlen nog gedeelten 

 van versteende overblijfselen gevonden worden; petrefacten 

 van tweeschalige schelpen komen er niet zooveel in voor. 

 Deze zijn inwendig geheel met gepetrefiëerde infusoriën en 

 kalkmassa doordrongen, en hebben uitwendig hun eigen- 

 aardig voorkomen behouden. Deze bovenste lagen ontbreken 

 op vele plaatsen, en de vaste kalksteenlaag, die men dan 

 vindt, is ook van de liedendaagsche formatie. 



Een kalkachtig mengsel bedekt somtijds dit gesteente, 

 dat echter niet algemeen, manr slechts op enkele plaatsen 

 voorkomt ambw- of stroogeel gekleurd, gelijk schelpachtig 



