( an ) 



Al hunne berigteii hebben betrekking op twee eilanden, 

 welke gelegen zijn langs Je zuidwestkust van Sumatra, on- 

 geveer op 13 Duitsche mijlen van deze kust, op O' 59' en 

 3° 41' Z. Br. en 98' 30' a 100' 40' O. L. (van Grcenw.). 

 Deze maken een onderdeel uit van de keten dor Mantawi 

 of Mentaweh-eilanden, en worden onderscheiden in Noord- 

 en Zuid-Poggi (of Nassau), welke door de smalle straat 

 Sikakap worden gescheiden. 



Deze eilanden schijnen voorheen slechts weinig door de 

 onzen t« zijn bezocht, terwijl de zeden en gewoonten hun- 

 ner bewoners mede onbekend waren gebleven. Ofschoon de 

 laatste nog op een zeer laag standpunt van ontwikkeling 

 verkeeren, worden zij eenparig door de jongste Nederlandsche 

 bezoekers als een zeer zachtaardig slag van menschen ge- 

 roemd. 



Over de ethnographie zoowel als over de geograpliie 

 van deze en andere naburige eilanden en eilandjes zal ik 

 hier niet verder behoeven te handelen, dewijl daarover door 

 den Heer g. w. westenbekg onlangs eene besclu-ijving is 

 gegeven in het Album der Natuur, 1858, 5''» aflevering, 

 onder het opschrift: de Mentaweh- Archipel en zijne bewo- 

 ners. 



Ik wensch slechts mede te deelen wat mij, over het ge- 

 bruik van vergiftige boog-pijlen door deze eilanders, ter ken- 

 nisse is gebragt en wat eigen onderzoek mij daarover heeft 

 geleerd. Hetgeen ook de genoemde Heer westenbekg daar- 

 over, loc. cit., zegt: ,/ dat zij gebruik maken van boogen 

 met zwaar vergiftigde pijlen", zonder daarover in eenige 

 verdere bijzonderheden te treden, ^\■as mij reeds vroeger na- 

 der toegelicht door de Hli. Officieren van Gezondheid der 

 Marine idenbvrg, vax leent, l. de kanter en moerlaxd, 

 de laatste sedert tot groot verlies onzer Marine overleden. 



Drie dezer Heeren hebben die eilanden opvolgend be- 

 zocht in de jaren 185-3 en 1854, met Zr. Ms. Korvet 



