( Ui) ) 



vuil Iwcc rlczer pijlen afgescliraa2)t wi tot j)oc(ler gebragt, 

 \crscliilt in iiitweiidig aanzien weinig van h(!l algemeen 

 bekende oepas antsjar, zooals dit, veelal in palmbladen 

 srcwikkeld, mij inzonderheid uit Borneo is toegekomen. Aan 

 enkele pijlen was het vergift ten deele, even als het be- 

 dorven latex , met een dun laagje schimmel bedekt, in den 

 vorm van witte vlekjes. 



Eenigc bladen, mij door den Heer moekland mcdegc- 

 bragt, als waarschijnlijk bchoorende tot den boom, waar- 

 van dit pijlvergift al'komstig zou zijn, zijn : kortgesteeld, 

 nagenoeg 12" lang en 5" breed, langwerpig-eirond, onbe- 

 haard, op de bovenvlakte zelfs eenigzins glad, niet leder- 

 achtig, van boven doidcer-, van onderen lichtgroen, aan 

 den top toegespitst, aan de basis gelijkmatig in den blad- 

 steel overgaande, gaafrandig, vin-nervig, zwakgcadcrd. Zij 

 zijn tegenoverstaande, slechts ligtelijk den steng omvat- 

 tende, geplaatst aan een' rolronden, houtaclitigen stengel, 

 van eene chocolade-bruine kleur, welke met geelwitte stipjes 

 is geteekcnd. Zij verspreiden, ook bij de wrijving, geen 

 aromatischen of ouaangenaraen reuk en bezitten, zelfs 

 bij lang kaauwen, geen scherpen of bitteren smaak. Ik heb 

 ze niet kunnen determineren; dit alleen is mij echter ter- 

 stond bij vergelijking (ook met de bekende Iluraphia van 

 in.ujrE] gebleken, dat zij bepaaldelijk niet behooren tot de 

 twee bekende pijlgift-gcwassen uit onze O. I., t. w. de 

 Antiaris toxicaria en de Strvchnos tieuté, van welke ik fraaije 

 gedroogde specimina bezit. 



De verschijnselen der \crgiftiging met dit pijlvergift leverden 

 in de bijzonderheden, bij verschillende dieren, eenige afwij- 

 kingen op, ofschoon de toxische hoofdwerking, even als de 

 cloodelijkheid daarvan, identisch bleek te zijn. 



Bij .sommige dieren werden de pijlspitsen zelve, na vooraf 

 bevochtigd te zijn met sterk verdund azijnzuur, in onder- 

 huidsche of spierwondcn aangebragt; bij andere wivd ren 



