( 342 ) 



dat echter iii het westen viilt eji meest bij zuiisopgaiig' op 

 zee wordt waargenoraen. 



Nog een verschijnsel, \\at Pulembaug incl de meeste berg- 

 landen gemeen heeft, is: dat enkele bergeu het weer ver- 

 kondigen door hun wolkenbekleedsel. 



Als er winden over de lagere, meer gelijkmatig ver- 

 warmde streken heen waaijen, worden veel waterdampeu 

 medegevoerd, welke aan de kouder kruinen der bergen, vooral 

 door koudere afdalende winden, tot nevel en wolken gecon- 

 denseerd worden en opzittende koppen met breede basis 

 vormen. Als deze nevelwolken zeer laag den berg afzakken, 

 kunnen wij vermoeden, dat zij met de warme lucht spoe- 

 diger in contact zullen komen en regen brengen. Waaijen 

 echter winden van achter den berg naar het vlakke land, 

 zoo worden de dampen medegevoerd, blijven in de war- 

 mere streken luchtvorraig, en er valt geen regen: wij zien 

 dan zijne gedaante helder bepaald. 



Wij vinden hier ook de roden, waarom de oostraous- 

 son te Palembang nog van veel regen verzeld is ; daar de 

 oostewiuden over een gedeelte van de moerassen heen waai- 

 jen, en daarna de waterdamprijke lucht aan het hoog ge- 

 bergte wordt aigekoeld, waarbij de regen wordt nedergeploft. 



In de noord westmousson is de lucht des morgens vroeg 

 zeer helder, daar de aarde nog koeler is dan de bovenlucht; 

 met het opkomen der zon worden er echter veel meer wa- 

 terdampen opgetrokken, en daar de N. O. passaat kouder is 

 dan de Z. O., groeijen juist dan de ophoopingen veel snel- 

 ler aan ; in plaats van cirri strati zullen wij reeds tegen elf 

 uren des voormiddags cumuli zien, die zich tot den na- 

 middag tot onweerswolken zamcntrekken, zich tusschen drie 

 en vijf «ren onder zwaar wcor ontlasten en als nimbus re- , 

 gen laten vallen. 



T)e onweders te Palembang zijn liet zwaarst en falrijk.st 

 in de maanden Maarl, April, Odober en Mei; zij breken 



