( 363 ) 



liij zijne buigiug aanneemt, vindt men eene lengte van 16 

 voet. Van daar in eene haKmaansgewijze rigting den tweeden 

 boom naderende tot ongeveer de helft van de hoogte, gaat 

 hij verder regt opwaarts tot eene hoogte van 50 voet. Op 

 5 voet boven den grond is hij 10 duim dik. 



Hoewel de oppervlakte des bodems aan dezen derden 

 stam geen beletsel aanbiedt tot verdere vermeerdering, staat 

 hij hierbij stil. 



Het ontbreekt echter niet aan bijzonderheden, die nie- 

 mands aandacht kunnen ontglippen. Immers merkt men al 

 aanstonds op, dat uit den bovenkant van de eerste bogt 

 drie uitgroeisels ontstaan zijn, en van de tweede bogt één, 

 die in den top werden afgebroken en alzoo verhinderd als 

 afzonderlijk gewas op te groeijen. Bij den tweeden en der- 

 den stam schijnen de uitspruitsels, bij verderen wasdom den 

 grond bereikende, gelegenheid te zullen vinden daarin wor- 

 tel te slaan. De tweede draagt daarenboven nu reeds een 

 afdalenden tak, die zijne neiging tot wortelvatting niet 

 twijfelachtig laat. 



Nog verdient opgemerkt te worden, dat de derde stam, 

 aan de zijde waar hij naar den tweeden overbuigt, geheel 

 kaal is, met uitzondering van de twee uitspruitsels. 



De Pinus Larix *) is de laatste boom, waarover ik nog 

 een woord zou wenschen in het midden te brengen. Hij 

 komt mij te merkwaardig voor, om hem met stilzwijgen 

 voorbij te gaan. 



Vau de bladdragende boomen is het overbekend, dat zij 

 door onderaardsche wortelstokken uitspruitsels afgeven, die 

 nieuw gewas te voorschijn brengen^ dat even als de moeder- 

 stam zelfstandig opgroeit en in staat is, op zijne beurt 

 gelijkerwijze te werk te gaan. Het is slechts noodig, de 

 Aüanthus glandulosa, Populus alba, liobinia pseudacacia 



*) Zie Plaat II. 



