( 387 ) 



der vergaderiug zieii, door eeuige daarvan niedègebragte 

 fragmenten. Hij doet opmerken: dat deze palen zijn van 

 gewoon greenenliout ; dat de daarin door den Paalworm te 

 weeg gebragte kanalen in den regel de rigting van de ve- 

 zels van het hout volgen ; dat, als zij van die rigting af- 

 wijken, dit duidelijk noodzakelijk werd, of door het ont- 

 moeten van een zoogenaamden lioutkwast, den doorgang 

 weigerende, of door het stuiten op een reeds gemaakt en 

 met kalk bekleed kanaal, hetwelk den weg verspert; dat, 

 in dergelijk geval, na het voorbijgaan van den hinderpaal, 

 weder de gewone overlangsclie rigting wordt aangenomen ; 

 dat de kanalen in het hout met eene zoo groote netheid 

 zijn geboord, dat aUe denkbeeld van vorming door een 

 oplossend zuur, waaraan men nog wel eeus blijft hechten, 

 moet wegvallen en slechts de meer juiste verklaring over- 

 blijft van boring door middel van twee halvemaanswijze 

 schelpen, aan het voorst uiteinde des ligchaams geplaatst, 

 door een eigen spiertoestel bewogen, en elk versterkt door 

 een toegevoegde, scherpe, kalkachtige en geribde punt; dat 

 al de in het hout geboorde kanalen bekleed zijn met 

 een kalkaohtigen koker, uit eene aaneenvoeging van al- 

 lengs gevormde en op elkander volgende ringen ontstaande; 

 dat de openingen op de buitenvlakte der palen blijkbaar 

 zeer klein zijn, en dat zich daaruit, en uit hetgeen men 

 door de voortreffelijke nasporingen van den Heer be qua- 

 TREFAGES *) Omtrent de ei- en vruohtontwikkeling der 

 Paalwormen weet, zich Iaat vermoeden, dat zij welligt in den 

 toestand van larven of althans nog zeer klein zijnde, van 

 buiten af in het hout dringen en daarin groeijen; dat ein- 

 delijk in de kanalen, door den Paalworm gevormd, dikwijls 

 zich een Eingworm, vermoedelijk de vijand des Paalworms 

 ijevindt, waaraan de Heer de haan voor meer dan twintig 



*) Z. Ami. d. Sc. ^fatllt■, Smc Serie, T. XI, p. 202 on volg 



