( 388 ) 



jaren den naam gaf van Lycoris fucaia. Spreker zag up 

 een enkel stuk hout deze Nereïde bezig met er vau buiten 

 af in te dringen. Dit alles licht hij door medegebragte 

 voorwerpen nader toe, en berigt, dat, toen zich in Augus- 

 tus j. 1. de verwoesting der havenpalen openbaarde, juen 

 te rade werd, om de sluisdeuren te onderzoeken. Men over- 

 tuigde zich, dat zoowel de zee- of buitendeuren als de 

 tweede of binnendeuren door den Paalworm aangevallen 

 waren. Spreker toonde de aanvankelijke vernieling der 

 buitendeur in een daaruit gezaagd stuk eikenhout, en deed 

 opmerken, dat deze gedeeltelijke verwoesting binnen zeer 

 korten tijd geschied was; want in April j. 1. werd de in 

 Augustus reeds gedeeltelijk vernielde deur in de sluis in- 

 gehangen. Voor de vernieling zijn dus niet veel meer dan 

 drie tot vier maanden noodig geweest. Opmerkelijk is ook 

 de aanval op de binnendeur. Deze toch ontvangt minder 

 dadelijk het zeewater, maar meer gemengd water. Het 

 blijkt derhalve dat ook daarin de Paalwormen kunnen 

 leven. Dit wordt nader aangetoond door twee plankjes 

 vurenhout, gezaagd uit twee balken, welke zich bevonden 

 in een binnenwater, dat uit de sluis somtijds het zoute 

 water ontvangt en zich daarmede vermengt. Deze vermen- 

 ging is in den jongsten zomer wegens den buitengemeen 

 lagen stand van het binnenwater meer dan in andere ja- 

 ren geschied. Gezegde plankjes nu vertoonen de onbe- 

 twistbare [blijken van door den Paalworm bezocht geweest 

 te zijn. In een van hen vindt men daarvan nog de over- 

 blijfsels in de kanalen. Dat intusschen zeewater tot het 

 leven der Paalwormen gevorderd wordt, blijkt uit den toestand 

 der onderzochte palen. Zij zijn slechts aangedaan in de ge- 

 deelten, welke met het zeewater in aanraking zijn geweest, 

 een half voet welligt onder den modderigen bodem en verder 

 daar boven. Hooger op verminderen zij, en boven het water 

 houden zij ten eenenmale op, en zijn de palen gaaf. 



