* loerden müsulc und melirere ceuLralu Slernbeduckunijun. 

 >i gelen dasseWe liesuüat" *), en büuo zelf in 1821: 

 // Es isl mir aUeriliiii/s sclion zeil tnehreren Jahreii hekannl, 

 !• dass auH den Bedeekungen der Sterne \"' und Z'''"' Grosse 

 M ungefahr dieseWe Verminderuny f ar den flalbmesser 

 II des Mondes ( — 'Z",'ó) folge" f). 



Terwijl er nu aan de écne zijde beweerd \\vn\ dat de 

 maans halve uiiddellijn, door küro, ofschoon uit bedekkin- 

 gen bepaald, te groot was, en nieuwe bedekkingen dien- 

 overeenkomstig steeds kleinere waarden aangaven, ijleek het 

 aan de andere zijde, dat die bepaling, en dus a fortiori 

 de kleinere van BuitoKHAiiiyr, alhoewel die uit meridiaan- 

 waarnemingen was afgeleid, eene vermeerdering moest on- 

 dergaan, om deze juist voor te stellen, d. i. imi de waar- 

 nemingen onmiddellijk vóór volle maan aan den eersten 

 rand en na volle maan aan den tweeden rand met elkan- 

 der te doen overeenstemmen. Doeh verschillende bereke- 

 ningen gaven de correctie van bürckuakdt's straal ook 

 verschillend, hetgeen ten deele toe te schrijven is aan de 

 reeds gemelde fouten in de periodieke termen van de door 

 BUECKUAUDT gebezigde uitdndiking voor de parallaxis, ten 

 deele aan de bekende daadzaak, dat elko waarnemer voor 

 de middellijn der zon en der maan uit doorgangen voorbij 

 draden, in het brandpunt eens kijkers gespannen, eene an- 

 dere waarde vindt. 



BüiiG zelf toetste in 1824 den door zijne tafels gege- 

 venen straal der maan aan de mcridiaanwaarnemingen te 

 Greenwich onder iuiadley en jiaskelyse volbragt, voor 

 zoover hij ze kou raadplegen §). Hij deed dit onderzoek 

 op twee wijzen. Ten eerste vergeleek hij de waarnemingen 



*) Mmnllichr Ciirespomienz, XXIII, hl. 143. 

 t) A.itrouomisvhe ?\'uc/uidilefi, I, 1)1, 15. 

 §) Astronomischr Nm-hiichl.'ii, Ilt, M. .TW. 



