( 21. ) 



leii, clic (Ie af linnkelijkhcid uitdriikkeu tusschen de berekende 

 conjuiictietijden en kleino veranderingen in de Breedte der 

 maan en der ster, den straal en de parallaxis der maan. In 

 vele gevallen, bijv. in de talrijke door wuiui en tuiesnec- 

 KER arelevewle Lengtebepalingen uit sterrebedekkingen, zijn 

 waarschijnlijk de coëfficiënten dezer vergelijkingen niet eens 

 berekend geworden. 



Om nu uit de mij ten dienste staande sterrekundige 

 tijdschriften die enkele verslagen vnn Lengtcbcrekeningen te 

 zoeken, waar de bedoelde coëfficiënten niet ontbreken, daar- 

 toe ontbreekt het mij ten eenemale aan tijd ; de bladwijzer 

 toch der Lengtebepalingen beslaat in het General- Register za 

 Band I — XX der Asirmioinisc/ie Kauhrlchten niet minder dan 

 14 biz. 4° in twee kolommen; en in het General-Register 

 zu Band XXI — XL nog 3 blz. in vier kolommen. Ook 

 zijn er uit de ongeveer 3600 waarnemingen van bedekkin- 

 gen, die in Band I— XLVIII, (1S23— 1858) der Astrono- 

 mische Naclirichteu bekend gemaakt zijn, bouwstoffen in 

 overvloed voorhanden om hoogst naauwkeurige bepalingen 

 van den straal der maan te ondernemen, om niet te ge- 

 wagen van de duizende waarnemingen van vroegere dagtee- 

 kening, die in het AslronomiseliesJa/irhucIi (171 H — 1830), de 

 Allgemeine Geoyraphisclie /yp/wmeriden (1798 — 1800), de 

 MonaÜiche Correspondenz (ISÜO — 1813), het Zcitschrift 

 für Astronomie (ISIC — 1818) eu de Correspondance As- 

 irononiique (1818 — 182G) verspreid zijn. Maar de arbeid, 

 aan zulk een onderzoek verbonden, zou niet beloond zijn. 

 Ware de maan namelijk een zuiver bolrond ligchaam, dau 

 zou men nog kunnen wenschen hare middellijn met eene 

 hooge naauwkeurigheid te kennen, en, even als zulks met 

 alle grootheden gegaan is, die eene vaste en bepaalde waarde 

 hebben, men zou in de kennis harer getalwaarde van tijd 

 tot tijd vooruitgaan, Maar de rand der maan verraadt ün- 

 eil'enheden, die reeds door eenen kijker met middelmatige 



