( 108 ) 



Dat de kleigroiiden van üocli, Gelder, Civfeld en omstre- 

 ken zulke oeverbanken zijn, blijkt ook uit het tijdvak \>aarin 

 ze ontstaan zijn. Ze zijn namelijk diluviaal, want ze be- 

 vatten de beenderen van Eleplias priniigenius. Bos prinu- 

 genius, Ursus spelaeus en andere diereu uit het diluviale 

 tijdvak, dikwijls als gehcele geraamten, althans met de been- 

 deren van zeer verschillende ligchaarasdeelen bijeenliggende; 

 zoodat zij niet uit oudere lagen zijn weggespoeld. Ze zijn 

 jonger dan de grindheuvels, aan wier voet zij zich uitstrek- 

 ken; want ze bedekken dezen voet gedeeltelijk. Ze zijn dus 

 de overgangsvorming van deze diluviale grindheuvels tot het 

 liedendaagsche alluvium der rivieren, en alzoo gelijktijdig 

 ontstaan met die zandgronden van Kederland, welke ik het 

 Zanddiluvium genoemd heb, en die dümont, in België on- 

 derscheiden heeft onder den naam van Sable campiniën. 



Het zanddilivium in Nederland en België bestaat genoeg- 

 zaam alleen uit zand; maar hier is 't integendeel klei, die 

 op een grindlaag rust. 



Dit zanddilivium is nog niet opgemerkt door de Duit- 

 sohers, onder anderen ook niet door Prof. HüN.tEUs te Han- 

 nover, welke zich bezig houdt met het vervaardigen der 

 geologische kaart van liet diluvium en alluvium van Haunover. 

 In 1858 meende deze geleerde dat het in Hanuover niet 

 bestond; maar het ligt daar wel degelijk, en is zeer duidelijk 

 te herkennen langs de oevers van de Eems : van Aurich 

 af aan tot Bentheim toe. 



Het is niet onwaarschijnlijk dat de voormalige, westelijk 

 gerigte stroomdalen van de Weichsel, de Oder, en de Elbe 

 ook tot dlenzelfden tijd van het zanddiluvium behooren ; 

 en dat 't geene liedendaagsche, alluviale, maar diluviale 

 stroomen geweest zijn, welke daar geloopen hebben. 



Naar mijn inzien is het aldus duidelijk, dat de wateren 

 van het llhijndal zich voormaals hebben vercenigd met die 

 van het Maasdal, ten zuiden van de Clecfsche en Nijmeeg- 



