( 119 ) 



Al heeft dan de Meteorologie zich geen genoegzaam ge- 

 zag aangematigd, om een' ring aan te nemen, waar over- 

 eenstemming scheen aan den dag te komen tusscheii de 

 periodiciteit der zonnevlekken met 27.683 dag, toch is zij 

 zelfstandig op dezelfde hypothese gekomen, van een of twee 

 ringen om de zon loopende. Zoodanig een' tweeden ring nam 

 ik minder stellig aan (zie de noot), maar toch ook nu nog 

 schijnt mij de maan in hare anomalisische periode geene ge- 

 noegzame oorzaak te zijn van eene merkbare afwisseling van 

 temperatuur van 27.56 dag, indien ook die zich bevestigt. 



In zekeren ziu heeft zelfs de Meteorologie meer geleverd 

 dan do astronomie, want zij bepaalt zeer scherp de halve 

 as vau de middelste lijn van den ring. Daaruit weten wij 

 dan te gelijk ook, dat het geheel der ringen weinig meer 

 massa moet hebbeu dan Mercurius. 



Ook kan zij bovendien iets leeren over de verdeeling van 

 de stof in den ring ; want het is juist op de ongelijkmatige 

 verdeeling van de stof in den ring dat de periodische wer- 

 king berust. 



Voorts doet zij vermoeden dat de ring elliptisch is ; en 

 welligt is het mogelijk dat zij iets over de ligging der 

 knoopenlijn zegt. 



Deze beide laatste omstandigheden zouden door voortgezet 

 onderzoek nader moeten worden aangewezen, want wij moe- 

 ten niet vergeten, dat zij nu nog door de vele onregel- 

 matigheden van de weersgesteldheid minder zeker te achten is. 

 Over beide zullen wij iets iu het midden brengen, als wij eerst 

 de werking ^■an zoodauigen ring nog eens beschouwd hebben. 



Er is weiuig bij te voegen hij hetgeen wij in de Change- 

 ments póriodiqucs daarvan zeiden; nog minder te veranderen. 



De doorsneden van den ring loodregt op zijn vlak moe- 

 ten ongelijk van inhoud. zijn, zoowel wat de digtheid als wat 

 de area betreft; dat is ten minste een van beiden voor de 

 stabiliteit noodzakelijk en juist daarop berust de hypothese. 



