( 120 ) 



is de helling zeer gering op de ecliptica, zoodat zij altijd 

 vau de aarde op de zon gezien woriU, zoo zal zij door ab- 

 sorptie werken. Als de digtere deeleu naar de aarde gekeertl 

 zijn, zal het kouder zijn. In dat geval heeft men de meeste 

 kans door photographiéu haar te onderkennen. Is de hel- 

 ling daarentegen ongeveer van 5° a, 7 ', met die van den zonne- 

 aequator en van de Mercurius-haan overeenkomende (eu dit 

 laatste houden wij niet alleen uit anologie, maar ook in de 

 verdeeling der warmtewerkiug door de verschillende maan- 

 den voor waarschijnlijker), dan zullen hare deeleu door uit- 

 straling werken en dus de digtste de meeste warmte geven 

 bij deuzelfden afstand en bij even gunstige stelling. 



Hun afstand varieert van R -|- r tot R — r, als K 

 de voerstraal der aarde, r die van het warmste punt is, vau 

 34 tot 17 millioenen mijlen, dus als 3 tot 2 in de uiter- 

 ste grenzen, waarbij echter niet op de cUipticiteit van den 

 ring zelve kon gelet worden, die nog eeue jaarlijksche pe- 

 riode zal geven. 



Ten opzigte van den afstand is de stelling het gunstigst, 

 als de warmste dealen ongeveer dezelfde lengte hebben als de 

 aarde, het ongunstigst, als zij 180' in lengte verschillen. 



Noemen wij tp den hoek tusschen de voerstralen van de 

 warmste deelen en van de aarde zoo is algemeen 



de afstand = )/ Rs + y» — 2 r BTÜos. ip. 



Maar dezelfde deeleu kecren niet altijd hunne warmste 

 zijde juist ook naar de aarde eu zullen dus niet altijd een 

 zelfde werking A uitoefenen. 



Nu is het verschil in werking van de warmste deelen, naar- 

 mate zij in twee tegenovergestelde punten van hunne baan 

 zijn, als zij alzoo de hoeken cf en e' vormen 



A _ ^'^^ 



R' -}- r^ — 2 r R, Cos. ,, ~ R^ + r^ — 2 rR. Cos.(^' 



