( 13:i ) 



oiiitreut de prütuberauces vermekleu, vergelijken, beoordeele]!. 



Wij verwijzen daartoe naar akago's Astronomie popu- 

 laire en de Not. Sdent. 1-1, Noiice sur les édipses en het 

 Rapport van paije over het verslag van liais, aangaande 

 de totale zoneclips van 7 Sept. 1858, Compl. Rend., 

 XLVIII, ]\'°. a, pag. 159. 



Arago geeft geen grooter protubérances, dan van 2.', 

 minuut, liais grootere. Beiden zijn voor de objectiviteit en 

 het aanwezen in de nabijheid of om de zon. Verschillende 

 waarnemers zagen die verschijnselen in de hoofdzaken overeen- 

 stemmende, hoewel soms enkele vlammen voor den eeneii sterker 

 schenen te lichten dan voor den anderen. Latere waarnemingen 

 doen dit echter betwijfelen. De onregelmatigheid van enkele 

 vlammen op zich zelve, zou volstrekt geen beletsel zijn, 

 omdat de massa's van den ring volstrekt niet in bepaaldt; 

 vormen daarin behoeven gerangschikt te zijn. 



Er heeft zich nog een verschijnsel bij de totale zou- 

 eclipsen voorgedaan, door akaco, Mém. Scie>d. IV, chap. 

 XVII, pag. 21.3, als zeer gewigtig aanbevolen, en dau ook 

 door LIAIS met groote zorg gade geslagen, wat mij toe- 

 schijnt ook buiten de zon-eclipsen van gewigt te kunnen 

 zijn. Misschien kunnen hemelligchamen, Mercurius, Venus, 

 de Maan, negatief zigtbaar worden, als zij over den riui; 

 gaan. Van Mercurius is dit door PLAïJï.iDE verzekerd, van 

 de Maan is het door ap.ago S Julij 184.2 gezien, ook door 

 FLAUGERGUEs, en nu 7 Sept. 1858 weder door liais en van 

 Venus, zie IV, p. 288. Bessel kon ze in Mei 18.36 even- 

 min als ROBiNSON vinden, en short heeft ook in 1748 de 

 Maan niet kunneu zien, voor dat zij op de zon kwam. 

 Arago komt tot het besluit; dat hij haar par vision 

 négalive, d. i. door het ontbreken van licht, gezien heeft, 

 dat raoct voor ons lieeteu als plaatselijke verduistering van 

 il™ riiia'. ÏA.us meldl, dat het beeld der eclips, toen de 



