{ 154 ) 



Mei zand, waarop de snhorren rusten, bestond tlaan-n- 

 tegeu uit: 



Water 0.7. 



Koolzuren kalk 3.3. 



I.Izeroxyde sporen. 



Zand 95.7. 



Ook de bezinkiugen onzer groote rivieren leveren bruik- 

 baren mergel op, en het is weder dezelfde straks genoemde, 

 hoogst verdienstelijke landbouwer, de Heer van brakell 

 VAN DEN ENG, Welke dien het eerst gevonden en sedert lang 

 reeds gebezigd heeft ter verbetering zijner gronden. Navol- 

 ging heeft dat echter nog niet gevonden dan alleen, voor 

 zoo ver mij althans bekend is, door den predikant iiei.dejng 

 in den tuin van de weldadige inrigting Tabitha Kumi, bij 

 Hemmen in Neder-Betuwe, waar zandmergel, bij het ver- 

 diepen der Linge opgegraven, gebezigd is. Dit niet navol- 

 gen van dit goede voorbeeld bewijst niets tegen het deugd- 

 zame der zaak. De Heer van beakjjll heeft, in ontelbaar 

 vele zaken, een goed voorbeeld gegeven, dat men, tot groot 

 nadeel van den landbouw, in de omstreken van zijn ver- 

 blijf nog niet heeft nagevolgd. 



Even als de kalk en raergellagen uit de voorwereldlijke 

 wereldvorming, ontkenen deze hedendaagsche mergels hunnen 

 kalk aan de vergruisde schelpen van Unio's, Limneussen 

 en andere zoetwater-weekdieren. Zij bevinden zich in de 

 omstreken van Lienden en Zoelen, in Neder-Betuwe, op 

 eene diepte van anderhalf tot derdehalf el onder de opper- 

 vlakte. De ontleding in de scheikundige werkplaats van de 

 Groningsche Hoogeschool heeft aangetoond, dat de mergel, 

 op 1.5 el diepte achter den boomgaard \'an den Eng bij 

 Lienden opgedolven, bevatte : 



Koolzuren kalk 17.53. 



Koolzure magnesia 2.07. 



