( 241 ) 



plant evenmin op Java, maar op de Moluksclie en Philip- 

 pijusche eilanden voorkomt. Waarom, Loewel ook het groot- 

 ste aantal der beschrevene soorten uit Java herkomstig moge 

 zijn, Tvij het echter allezins doelmatig zouden vinden, indien 

 de schrijver den titel van zijn stuk eenigzins wijzigde. 



Zeer draagt het onze goedkeurig weg, dat de schrijver, 

 bij de behandeling van de verschillende op Java voor- 

 komende soorten, zich tot regel schijnt te hebben gesteld, 

 om ook andere van dit eiland min of meer verwijderde 

 groeiplaatsen op te geven. Zoo vermeldt hij dat Didymo- 

 glossum capiUatum ook op den vasten wal van Indië in 

 het Nil-Gherries-gebergte wordt gevonden ; dat drie andere, 

 namelijk Leptocionium Neesii, Bymenophyllum Javanicum en 

 Blumeanum ook op Ceylon voorkomen ; dat laatstgenoemde 

 soort mede op Sumatra wordt aangetrofi'en, welk eiland tevens 

 het vaderland van Hymenophyllum eximium is; dat Tricho- 

 manes obscurum, Cephalomanes Zollingeri, Bymenophyllum 

 lieinwardti en het straks genoemde Hymenop/iyllum Java- 

 nicum ook op de Moluksche eilanden, Goniocormus palma- 

 tus, Craspedoneuron album, Leptocionium aculeatum, Hyme- 

 nophyllum paniculijlorum en Hymenophyllum fimbriatum 

 mede op de Phillippijnsche eilanden worden waargenomen. 



Het is ligt begrijpelijk, indien op de volledigheid van 

 dergelijke opgaven soms iets kan worden aangemerkt. Zoo 

 b. V. wordt bij Trichomanes humile (hier als Crepidomanes 

 humile beschreven) de plaats, waar deze plant door poe- 

 sTER werd gevonden, namelijk de Societeits-eilanden, niet 

 vermeld. 



Wat nu in het algemeen onze kennis omtrent de ge- 

 ographische verspreiding der Bymenophyllaceae betreft, deze 

 is nog zeer oppervlakkig, hetgeen men vooral daaraan moet 

 toeschrijven, dat de meeste tropische landstreken, waar deze 

 eigenaardige planten in de grootste verscheidenheid voor- 

 komen, in dit npzist nog niet genoegzaam of in het ge- 



