( 21'f! ) 



Als voortzetting van de waarnemingen eii opmer- 

 kingen omtrent beenvorming en licrstelling van been- 

 zelfstaiidigheid, medegedeeld in de vergadering van 

 29 October 1.1., herinnert de Heer van geuns in de 

 eerste plaats aan de proeven van ollier, zoo als 

 deze vermeld zijn in brown-seqüard Journal de 

 Physiolofjie (Janv. et Avril 1S59), welke deels be- 

 trekking hebben op de overplanting van het pe- 

 riosteum, pericraniuni, de dura mater, deels op over- 

 planting van beenstrdcken, terwijl wijders dooroLLiEU 

 ook nog verschillende resectiëu met behoud van het 

 periosteuni verrigt waren. Hierna gaat de spreker 

 over tot de vermelding der proeven, door hem zelven 

 op konijnen genomen, waardoor hij de uitkomsten der 

 proeven van ollier volkomen bevestigd gevonden 

 heeft. Hij noemt daarvan meer bijzonder eene proef 

 van overplanting van een stuk periosteum ter lengte 

 van 1 Ned. duim, dat in den musculus tibialis van 

 een konijn werd geplaatst, en waardoor zich zes we- 

 ken later een beenstukje in de spier gevormd had; 

 wijders eene proef van overplanting van beenstukken 

 op een scheenbeen van een konijn, waar een evenre- 

 dig groot stuk been oppervlakkig weggezaagd was, 

 en eene andere dergelijke, welke door een fractuur op 

 den 5'^*° dag gecompliceerd was. In de eerste dier 

 beide proeven vond hij na drie weken het overge- 

 plante been met de verwonde boenzelfstandigheid en 

 omringende spieren vergroeid. In het laatste ge- 

 val ontstond eene overvloedige suppuratie en weel- 

 derige callusvorming, terwijl in een gedeelte nieuw- 

 gevormd kraakbeen gevonden werd. Nog vermeldt hij 

 de overplanting van een sluk van het septum nari- 

 um onder de huid van een konijn, waar na zestien 



