( 247 ) 



(Ingen het kraakbeen in eene kyste ingesloten werd 

 gevonden en aan het eene uiteinde met den wand der 

 kyste vergroeid was; hij merkte op dat het kraak- 

 been aanmerkelijk van structuur was veranderd, dat 

 de kraakbeencellen grooter, meer gezwollen, digter op- 

 een gepakt, met zeer groote, sterk glinsterende ker- 

 nen en onregelmatig geplaatst waren, een deel was 

 iu een vezelig weefsel overgegaan, hetgeen vooral aan 

 het onderste gedeelte het geval was, waar nog spier- 

 weefsel met het kraakbeen verbonden was. Einde- 

 lijk noemt hij nog eene proef van overplanting van 

 been in den kam van een' haan, waarvoor een klein 

 stukje van het borstbeen eener hen genomen werd; 

 door onvolledige genezing der sutuur was het been- 

 stuk voor een gedeelte uit de wond gedrongen, doch 

 men vond bij het onderzoek na 14 dagen, dat het 

 beenstuk door vezelig bindweefsel in het weefsel des 

 kanis overging, terwijl het weefsel des kams blijkbaar 

 in de nabijheid van het aangegroeide beenstuk in ve- 

 zelig bindweefsel veranderd was. 



Na de vermelding dezer bijzonderheden, vestigde de 

 spreker de aandacht op de resultaten van het mi- 

 kroskopisch onderzoek der beenvonuing uit het perios- 

 teum, en bestreed de meening van de wording van 

 het beenweefsel uit een ossificerend blastema. Naar 

 zijne meening, heeft men, bij de verklaring van dit 

 onderwerp, te veel de wijze van de oorspronkelijke 

 vorming der weefsels uit celeleraenten, zoo als deze in 

 den foetalen toestand plaats heeft, op het oog gehad. 

 Waar een weefsel gevormd is, kan uit zoodanig ge- 

 reed weefsel door groei en ontwikkeling eene voort- 

 durende ontwikkeling plaats hebben ; wanneer uit het 



