( 280 ) 



De hoofcleii worden oj) afstanden gelegd van één li één en 

 een vierde maal de lengte, en spoedig ziet men het strand 

 tusschen de hoofden zich verhoogen, het duin blijft in rust 

 en kan bcgroeijen, en zoodoende ook voor verstuiving be- 

 waard blijven. 



Op de meeste punten langs de Noord-Hollandsche kust 

 is in do laatste jaren, hoezeer de duinketen achteruit gaat, 

 de laagwatorlijn vooruit, dat is zeewaarts gegaan. Op zulke 

 punten is het aanleggen van hoofden onnut of althans on- 

 noodig ; de duinen zijn afnemende omdat het strand te laag 

 ligt, zoodat de gierstroomsvloeden, niettegenstaande de groote 

 breedte van het strand, toch tot aan den duinvoet doorloopen. 

 Het natte strand, dat is het gedeelte tusschen de hoogwa- 

 terlijn en de laagwaterlijn, blijft bestendig nat en verstuift 

 niet, maar het hooger liggende drooge strand verstuift en 

 verlaagt daardoor, zoodat men de gewone hoogwaterliju op 

 een' aanmerkelijken afstand van den voet der duinen vindt, 

 en er evenwel tusschen de hoogwaterlijn en den voet van het 

 duin eene laagte bestaat, waar het water toegang heeft bij 

 gierstroomsvloeden en den voet der duinen bespoelt. Hier 

 moet geen strand gewonnen maar slechts verhoogd worden, 

 waartoe rietschermen en stroobeplanting kunnen dienen. 

 Het is waar, dikwerf zal het gebeuren, dat een enkele vloed 

 wegneemt wat door vele maanden moeite was vergaderd, 

 maar dit is een strijd, dien men lang kau volhouden, omdat 

 deze middelen niet kostbaar zijn. 



Op zulke plaatsen echter waar de laagwaterlijn achteruit 

 gaat, kan het achteruitgaan van de duinen niet dan door 

 strandverdediging worden tegengegaan. Het is er intus- 

 schen verre af, dat wij daarom op elk punt dergelijke kost- 

 bare verdediging zouden aanraden : het hangt geheel af 

 van den toestand der duinen en de achterliggende landen. 

 Wanneer b. v., zoo als er vele punten zijn langs de 

 Noord-Hollandsche kust, jaarlijks gemiddeld drie cl breedte 



