( 283 ) 



iii ZuiJ-HollauJ is de laagwaterlijn achteruit gegaan, en 

 evenzoo is het met de hoogwaterlijn gelegen. Van Kijk- 

 duin tot Petten heeft de duiuvoet weinig verandering on- 

 dergaan, maar van daar tot de grens van Zuid-Holland is 

 meer gewonnen dan verloren, terwijl daarentegen in Zuid- 

 Holland de duinvoet in het algemeen is achteruit gegaan. 

 Volgende jaren geven welligt weder eenigzins gunstiger uit- 

 komsten; doch zooveel zien wij uit deze opmetingen, dat 

 de laagwaterlijn, met uitzondering van enkele punten, in de- 

 beide laatste jaren, in het algemeen meer vóór- dan ach- 

 terwaarts gaat en er dus geen dadelijk gevaar of noodza- 

 kelijkheid tot meerdere strandverdediging bestaat. 



Het eenige punt wat welligt eenige ongerustheid kan ge- 

 ven, is bij Calandsoog, waar zoowel de laag- en hoogwa- 

 terlijnen als de zeewering in achteruitgaauden toestand is 

 en de geheele waterkeering uit eeu' zanddijk bestaat van 20 

 a 25 el breedte, die gedurig achterwaarts moet worden ge- 

 legd. Sedert 1833 is die dijk reeds viermaal achteruitge- 

 bragt; men rekent dat daarbij eene breedte van 68 el is 

 verloren. Ook de laagwaterlijn, ofschoon niet in die groote 

 mate, is achteruitgaande. Volgens eene oude kaart zou in 

 de laatste 200 jaar niet minder dan 620 el zijn verloren; 

 het verlies is in de laatste jaren echter minder groot, en 

 kan voor de laatste 40 jaren op 60 el, dus gemiddeld op 

 1,50 el per jaar, gesteld worden. Intusschen hangt de vei- 

 ligheid van Noord-Holland niet aUeeu van dien zwakken 

 zanddijk af, want op eenigen afstand landwaarts ligt de 

 Zijpsche zeedijk met eene rij binnenduinen, die bij het be- 

 zwijken van den dijk te Calandsoog voldoenden waarborg 

 zouden geven. 



Het totale landverlies van Noord- en Zuid-Holland, langs 

 de geheele uitgestrektheid over de laatste 200 jaren of lan- 

 ger, met juistheid op te geven, is niet wel mogelijk, daar 

 wij slechts aanteekeningeu vinden van enkele punten. Maar 



