OVEE DE 



HEBKOMST TAN HET GEÏND ONZER RIYIEREN. 



DOOB 



w c. H. staring; 



In liet vóór eenige dagen Terschenen werk van den Hoog- 

 leeraar MULDER over de scheikunde van den bouwgrond, 

 wordt gesproken over de herkomst van het grind, dat in de 

 beddingen onzer groote rivieren voorkomt, en de door mij, 

 in den Bodem van Nederland, Dl. I, blz. 376, geuite mee- 

 ning vermeld: dat dit grind niet regtstreeks door de te- 

 genwoordige rivieren zoude zijn afgevoerd, maar eerder als 

 een min of meer verplaatst diluvium ware te beschouwen, 

 hetwelk door de tegenwoordige rivieren effen gespoeld en 

 slechts weinig vervoerd zoude zijn. Deze meening is die 

 van vele bewoners van de Betuwe, en is de mijne geweest 

 totdat ik in den herfst van 1857, bij den toenmaligen la- 

 gen waterstand onzer rivieren, waarnemingen heb kunnen 

 doen, die mij juist het tegenovergestelde gevoelen heb- 

 ben doen aannemen. Ik neem de vrijheid om de gelegen- 

 heid, waarbij dit onderwerp, door het voorzeker wijd en zijd 

 gelezen werk van den Hoogleeraar ïiulbee, weder ter spraak 

 gebragt is, aan te grijpen ten einde openlijk te betuigen, 

 dat ik dienaangaande geheel van meening ben veranderd. 

 Voor de geschiedenis van onzen bodem is de vraag van het 

 hoogste belang, zoo als een ieder ligt zal inzien; want zoo 

 wij moeten aannemen, dat de onuitputtelijke hoeveelheid rots- 



