( 290 ) 



steeiiljlükkcn van ilat laatslo terug vinden ; omdat deze toch, 

 als liet moeijelijkst te vervoeren, door den stroom achter- 

 gelaten moeteu zijn, welke het grind verjilaatst en gelijk 

 gespoeld zoude hebben. 



De waarnemingen, welke men bezit ten aanzien van de 

 stroomsnelheid, welke noodig is om zand, grind en keijeu 

 mede te voeren, stemt zeker niet overeen met hetgene men 

 bij onze rivieren waarneemt, want hare gemiddelde stroomsnel- 

 heid is zoo sterk, dat deze, nog tot Goriuchem, groote keijen 

 zoude moeten voortstuwen, en zeer zeker den Boven-IJssel 

 met grind zoude vervullen. Deze feiten leeren aldus, dat de 

 bedoelde waarnemingen niet juist zijn, of ten minste niet 

 toepasselijk op rivieren met eeneu zandigeu bodem, die, zoo- 

 als van zelven spreekt, het voortbewegen van grind zeer 

 moeten belemmeren. 



Wat, eindelijk, den onbegrijpelijk hoogen ouderdom aan- 

 gaat van het Bhijn- en Maas-alluvium, terwijl uit de bere- 

 kening blijken zou hoe lang het grind, van hooger af tot 

 herwaarts overrollend, onder weg geweest moet zijn, dien 

 tijd behoeft men niet alleen als alluvialen, hedendaagschen 

 tijd te beschouwen. Ook in het diluviale tijdperk heeft de 

 lihijnvallei reeds tot doorgang verstrekt voor het verweerde 

 en verbrokkelde gruis der rotsen van de omringende ge- 

 bergten; en het lUiiju-diluvium met het daarover bezonken 

 Loss was reeds gevormd, bij den overgang van het dilu- 

 viale tot het alluviale tijdperk. Alle grind heeft dus niet 

 dien langen weg in dit laatste tijdperk behoeven af te leg- 

 gen; maar dit neemt evenwel niet weg dat er hier, zoo 

 als elders, ook weder de duidelijke blijken zijn van een zeer 

 ver terug wijken, gedurende honderden eeuwen, van het 

 tegenwoordige tijdperk der geschiedenis onzer aarde. 



