( 15 ) 



beschermt. De daartoe noodige tijd zal «el is waar grooter 

 zijn dan bij de metalen, maar toch zeer klein in vergelijking 

 van de snelheid, met welke de wolk komt aandrijven. 



Dat dit werkelijk het geval is, blijkt overtuigend uit het 

 bekende feit, dat een luohtelektrometer binnen een gebouw 

 nooit eenige aanwijzing geeft van den elektrischen toestand 

 des dampkrings, ook niet bij dreigende onweders. Die be- 

 schermende werking strekt zich zelfs buiten de gebouwen 

 uit. In hunne nabijheid is het moeijelijk, met den elektro- 

 meter sporen van elektriciteit in de lucht aan te toonen. 

 Hiertoe moet men zich in het open veld, ver van alle hooge 

 voorwerpen, begeven, of het dak beklimmen, zoodat de elek- 

 trometer er boven uitsteekt. 



Er bestaat dus, ook met betrekking tot Meereitberg, geen 

 redelijke grond om te vreezen, dat door den invloed eener 

 onweerswolk het binnen het gebouw voorhanden ijzer in 

 zocdanigen toestand van elektrische spanning geraken zal, 

 dat dit ijzer het mikpunt wordt, waarop de bliksem met 

 voorbijgang der afleiders zal inslaan. 



Er is echter nog een verschijnsel, hetgeen ten gunste eener 

 verbinding der afleiders met het inwendige ijzer kan aan- 

 gevoerd worden. Het is de zijdelingsdie ontlading, waarop 

 piiiESTLEY het eerst opmerkzaam gemaakt heeft. Hij vond, 

 dat bij de ontlading eener flesch of batterij er soms van den 

 draad, die tot ontlading dient, kleine vonken op nabij zijnde 

 geleiders overspringen. Van makum nam hetzelfde «aar aan 

 den afleidenden draad, die den tweeden conductor zijner 

 krachtige machine met de looden pijpen van het huis ver- 

 bond. Ook met kleinere machines brengt men dit verschijnsel 

 gemakkelijk voort. Belangrijk is hierbij, dat ook dan, wan- 

 neer van den hoofddraad, door welken de elektriciteit ont- 

 laden wordt, een zijtak afgaat, het uiteinde van dezen ook 

 weder vonken geeft. Kan nu niet evenzeer bij een' zwaren 

 bliksemslag een vonk van een' afleider door den muur op 



