( Ki ) 



ecu (laarachter gelegen metalen \oor\verp afspringen en ver- 

 woesting te weeg te brengen? Is het niet veiliger, dit ge- 

 vaar door verbinding der afleiders met de stoombuizen en 

 gaspijpen te voorkomen ? 



Op de eerste vraag geeft de verkregene ervaring omtrent 

 de werking der afleiders een beslissend antwoord. Er is geen 

 enkel geval bekend, waarin eene zijdelingsche ontlading plaats 

 gehad heeft bij een' nflcider, die genoegzame dikte bezat 

 en diep genoeg in den vochtigen grond of in welwater ein- 

 digde. Hoc aan deze beide voorwaarden moet voldaan wor- 

 den, is aan den architect van het gebouw volkomen bekend. 



Mogt men echter beweren, dat de verkregene ervaring 

 onvoldoende is; dat hetgeen nog niet geschied is, toch een- 

 maal gebeuren kan, en dus eene verbinding wenschelijk is, 

 zoo is ons antwoord, dat het gevaar daardoor slechts groo- 

 ter zou worden. 



Het stelsel der stoombuizen komt hier minder in aan- 

 merking, het ligt geheel onder den vloer van den beganeu 

 grond, terwijl de verwarmde lucht door kanalen naar de 

 hoogere verdiepingen gevoerd wordt. De gaspijpen daaren- 

 tegen verbreiden zich door alle verdiepingen. Hoewel zij 

 grootendeels aan binnenmuren bevestigd zijn, loopen echter 

 ook eenige pijpen langs de buitenmuren, en komen daar- 

 door in de nabijheid der afleiders, maar zijn er toch door 

 de dikte des muurs van gescheiden. Overigens vormen zij 

 een zamenhangend geheel, dat op de plaats, waar de gazo- 

 meter staat, geacht mag worden met den grond in aanra- 

 king te zijn. Verbindt men nu dit stelsel met de afleiders, 

 zoo vormt het daarvan eene vertakking. Elke elektrische 

 ontlading, die op het gebouw valt, zal zich tusschen den 

 afleider en de gaspijpen verdeelen. Om het ingebeelde ge- 

 vaar van het afspringen eener vonk uit den afleider op de 

 gaspijpen te ontgaan, zal men opzettelijk een aanmerkelijk 

 gedeelte van de met den bliksemslag aangevoerde elektrici- 



