( 't" ) 



i'oor het wel gedijeu van het jungo phiiitsoeii iioodig, dat 

 men het gesloten houdt cu eerst nadat de hoornen eene 

 zekere hoogte hereikt hehhen, door uitkappen dunt. De 

 aankweeking kan zoo wel door afgesnedene takken, als door 

 zaadpitteu geschieden, maar ik zou aan hot laatste de voor- 

 keur geven. Ik heb daarmede in der tijd in 's lands Plau- 

 Icntuin te Buitenzorg proeven genomen, die met stekken 

 minder goed uitvielen, dan met uitgezaaide j'ittcii. Ik liet 

 deze op cenigzins verhoogde rijen, ongeveer twee of' drie 

 voet van elkander, poten, en allengs, als zij opgeschoten 

 waren, door uitkappen behoorlijk dunnen. Ka verloop van 

 zes jaren had dit geboomte reeds eene hoogte van vijfen- 

 twintig voet bereikt, en de stam der meeste booroen reeds 

 een' diameter van tusschen de vier en vijf duim. Men moet 

 hieruit evenwel niet het gevolg trekken, dat de Djati-kul- 

 tuur in de westelijke residentiën van Java, waar de boom 

 zelden voorkomt, even goed kan slagen, als iu het oosten 

 van Java, waar hij oorspronkelijk te huis behoort. Ik kan 

 wel toegeven, dat de groei van het jonge geboomte aldaar 

 iu de vette en vruchtbare alluviale gronden in den beginne 

 zelfs weliger zal zijn; maar de ondervinding heeft geleerd, 

 dat het zich later veel minder gunstig ontwikkelt, en het 

 hout, dat het oplevert., in geen geval, wat de kwaliteit be- 

 treft, de vergelijking kan doorstaan met dat, hetwelk zelfs 

 op schrale gronden in het oosten van Java gewonnen 

 wordt. Bij KAïTLES, iu zijn FJislory of Java I, bl. 39, 

 wordt omtrent den groei van den Djali-boom de volgende 

 verhouding opgegeven : // Onder gunstige omstandigheden 

 geeft een groei van twintig tot vijfentwintig jaren een' 

 boom met een' diameter van ongeveer twaalf duim aan 

 den wortel." 



lleeds ouder het bewind van den maarschalk daendels 

 heeft men in onderscheidcue gedeelten van het westelijke 

 .lava aanplantingeu iieproei'd. In het eerst beloofden zij veel. 



