( 11 ) 



maar geraakten later aan het kwijnen, under aucleren in de 

 Eesidentie Krawaug, tusschen Snbang en Pagaden, ook die 

 van kleiner omvang aan den grooten postweg van Batavia 

 naar Buitenzorg, die misschien nog bestaan. De grond daar- 

 van zal wel in de geologische gesteldheid, de bijzondere 

 natuur van den bodem en het daarmede in verband staande 

 eigenaardige klimaat moeten gezocht worden, die daar\oor 

 in het algemeen in het centrale oostelijke Java gunstiger 

 zijn, dan aan den oostelijken uithoek en vooral in het wes- 

 telijk gedeelte van dit eiland; weshalve wij daarover eenige 

 bijzonderheden zullen mededeelen. 



]Je eerste Djati-bosschen iu het westelijke Java worden, 

 behalve de zoo even vermelde, in de Afdeeling Sumadang 

 van de Preanger Eegentschappen op een' harden kleigrond 

 aangetroffen. Op een' soortgelijken bodera vindt men ze ook 

 in de Residentie Cheribon, in eene vlakte tusschen de ri- 

 vier Tjimanok en de noordelijke afhellingen van den berg 

 ïjerimai. Of dit oorspronkelijke bosschen zijn, niet door 

 menschenhauden geplant, zal ik niet beslissen. Zoo men 

 op de overleveringen der inlanders staat kan maken, die 

 mij door den voormaligen directeur over de koffijkultuur 

 wiNC'KrxMA>'N zijn medegedeeld, zouden zij eerst onder de 

 Oost-Indische Compagnie, te ge.lijker tijd als de koffijboom, 

 in deze streken zijn ingevoerd. Echter luidt het verhaal, dat 

 toen de Arabier ibn mdlana, wiens graf nog bij Cheribon 

 als eene heilige plaats in hoog aanzien staat, in het jaar 

 1-lOC hier aankwam, hij zich op een' met Djati-boomen be- 

 planten berg nederzette, waar hij in eenzaamheid een heilig 

 leven leidde en met ziju bekeeringswerk een' aanvang maakte. 

 Daarom gaf men hem naderhand den titel van Susu/iunau 

 gunang JDjati, d. i. keizer vau den Djati-berg *). Doch dit 



*) Zie: Bataiiti, de Hoofdutad van Nccrlamh O. -Indien, in dcrzelver 

 Gelefjenheid, Oiikoinst, enz,, pag. 14 — 15. 



