( 84 ) 



Eindelijk merken wij nog op, dat, ofschoon de schaden, na 

 den bliksemshxg aan het. kerkgebouw bespeurd, niet van be- 

 lang waren, het gebouw echter door den schok meer heeft 

 geleden, dan men zich in den beginne voorstellen kon; im- 

 mers in 1856 zijn in de muren van liet zuid- westelijk 

 gedeelte van het gebouw scheuren waargenomen, die in 

 1857 zoodanig zijn toegenomen, dat men in 1858 die mu- 

 ren heeft moeten verankeren. 



Uit de gegevene besclirijving leeren wij wederom, even 

 als uit zoo vele andere voorbeelden, wanneer een gebouw 

 niet van afleiders is voorzien, welken ongeregelden en on- 

 verwachten loop de bliksemslag, als hij op dat gebouw valt, 

 hebbeu kan; en hoe wenschelijk liet derhalve is, de aan 

 bliksemslag meest blootgestelde, hooge of afzonderlijk staande 

 gebouwen van goede afleiders te voorzien. 



De Voorzitter opent de beraadslaging over het in 

 de jongste vergadering aangehouden en in het jongst 

 proces-verbaal gedrukt rapport van de H. II. van 



REES, BDYS BALLOT en DELPRAT. 



Wordt daartoe gelezen een van den Heer van 

 BREDA ontvangen brief van den volgenden inhoud: 



Door eene toevallige omstandigheid tot mijn leedwezen 

 verhinderd de vergadering van 29 Januarij 1859, van de 

 Natuurkundige Afdeeling van de Koninklijke Akademie 

 van Wetenschappen bij te wonen, acht ik mij verpligt het 

 volgende tot de beraadslaging over de Donderafleiders, op 

 het Gesticht Meerenherg betrekking hebbende, mede te deelen. 



De stand dier zaak is zeer eenvoudig; er zijn twee ge- 

 heel tegenover elkander staande gevoelens, die ik tot een 

 meer duidelijk overzigt hiernevens elkander plaats. 



