( 118 ) 



mentrekking zoo veel te verhoogen, als de toPiieinende ver- 

 moeidheid van de spier vordert. 



13. Na elke opheffing van eeu' last blijft arbeidsvermo- 

 gen als elastische spanning over, dat in de spier kan wor- 

 den aangewend. 



Bij de beraadslaging over deze voordragt, Ijrengen de 



H.H. SCHROEDER VAN DER KOLK, VOORHELM SCIINEE- 



vooGT en VAN HASSELT de bedenking in het midden, 

 dat, bij spreker's proeven over de spierelasticiteit, 

 de Avilswcrking te weinig door den spreker zou zijn in 

 berekening gebragt. — Zij meenen, dat, bij elke ge- 

 coördineerde sjjierbeweging, het resultaat door spier- 

 contractie en door spierelasticiteit tevens wordt ver- 

 kregen. Zij vragen, of het moment der spiercontrac- 

 tie niet te veel door den Heer donders is over het 

 hoofd gezien. Diegeen, welke aan de proef wordt 

 onderworpen, kan, door eigen wil, hot terugspringen 

 der buigspieren beletten. De vraag ontstaat derhalve, 

 of de proef wel volkomen zuiver is, en of men regt 

 heeft daaruit reeds nu de gevolgtrekkingen af te lei- 

 den, waartoe de Heer |donders zich geregtigd achtte. 

 De Heer van hasselt wenscht, dat eene nieuwe reeks 

 van proeven genomen worde met personen, geheel 

 onbewust van hetgeen men met hen zal verrigten en 

 met geblinddoekte oogen. 



De Heer donders antwoordt, dat men wel dege- 

 lijk de spiercontractie en de spierelasticiteit van el- 

 kander behoort te onderscheiden. Zoo men de on- 

 beladen hand opligt en derhalve den voorarm buigt, 

 moet men daartoe de buigspieren van den voorarm 

 in zamentrekking brengen en, zoo lang deze buiging 

 duurt, daarin houden. De buigspieren worden daar- 



