( 119 ) 



bij weinig gerekt. Is de hand daarentegen beladen, 

 dan zijn zij zamengetrokken en gerekt tevens. Neemt 

 men nu liet gemgt weg, waarmede de hand werd 

 beladen, dan blijft de contractie voortduren, maar 

 houdt de uitrekking op; vandaar in dit geval het 

 terugspringen van den voorarm. Men moet de con- 

 tinuele contractie der spieren onderscheiden van de 

 afwisselende rekking door het gewigt. Wie de proef 

 wil doen mislukken, kan zulks willekeurig doen, door 

 eene antagonistspier in werking te brengen, namelijk 

 de driehoofdige strekspier van den voorarm. Die- 

 gene, op wien de proef genomen wordt, moet, behalve 

 den vril, om den last op gelijke hoogte te blijven houden, 

 voor het overige in den toestand van volstrekt gemis 

 van wil verkeeren. Het is onnoodig, dat hij onbewust 

 zij van hetgeen men met hem voor heeft, maar het 

 oogenblik, waarop men het gewigt van de hand weg- 

 neemt, moet hem onbekend zijn. Vandaar dat spreker 

 steeds zorgde, dat zulks, hetzij door het afwenden des 

 gelaats, hetzij door het sluiten der oogen, verborgen 

 bleef. 



Hij noodigt den Heer van hasselt uit zich da- 

 delijk aan de proef te onderwerpen. 



Dit geschiedde, en het bleek, dat, zoo men niet \veet, 

 op welk oogenblik het gewigt wordt weggenomen, de 

 voorarm terugspringt, en men dit alleen kan beletten, 

 zoo men dit wegnemen ziet en op dat oogenblik, door 

 de zameutrekking der strekspier, den voorarm in den 

 bestaanden hoek gebogen houdt. 



Daarna rigten de H.H. oudem.\ns en halbertsma 

 eenige vragen tot den spreker over hetgeen hij om- 

 trent de zamenstelbng der spieren vermeldde, vooral 



