{ 131' ) 



regelmatig cii hielden geheel op üumi de iil'sliiiul 3 uuu. 

 bedroeg. 



De afeümd tusschen het punt des draads, waartegenover 

 de knop des mikrometers staat en den conductor B, heeft 

 slechts een' geringen invloed, die eerst merkbaar wordt, wan- 

 neer die afstand eenige ellen bedraagt. 



Nu werd een draad ET als zijtak aangezet en tegenover 

 dezen een tweede draad GH, welke weder met de kagchel 

 verbonden werd. Het uiteinde P werd bevestigd aan den 

 vasten, G aan den beweeglijken knop des mikrometers. Ook 

 nu sprongen vonken tusschen P en G over, die, bij eenc 

 lengte des taks E F van 1 of 2 centim., niet kleiner waren 

 dan die, welke onmiddellijk uit den lioofddraad verkregen 

 waren. 13ij verlenging van EE tot 5 an 10 meters bleven de 

 vonken, hoewel in lengte verminderende, nog zeer duidelijk. 



Eindelijk namen wij als zijtak E F een' op het kabinet 

 der Hoogesehool voorhanden, met gutta pcrcha overdekten 

 koperdraad van ongeveer 100 meter lengte en 1,6 mm. dikte, 

 terwijl de uitwendige raiddellijn der gutta pcrcha-orakleeding 

 6 mm. bedraagt. Deze draad lag in ruime windingen op 

 den grond van liet vertrek. Het eene einde was met den 

 hoofddraad, het andere met den knop F des mikrometers 

 verbonden. Ook nu nog bespeurden wij vonken, wanneer de 

 knoppen zeer nabij elkander gebragt werden. De slagwijdtc 

 was 0,2 mm. 



Hoewel het niet waarschijnlijk was, dat het opeenliggcn 

 der windingen van den draad eene inductiewerking uitoefende, 

 die aan het verschijnen der vonken bevorderlijk was, werd 

 dit echter nog bijzonder onderzocht. De draad werd langs 

 de banken der physische gehoorzaal uiteengelegd en de proef 

 herhaald. De vonken waren even ziglbaar als vroeger, do 

 slagwijdte onveranderd. 



Ik geloof te mogen aannemen, dal de slagwijdle grooter 



