( 161 ) 



zoowel als clio der Akademie zich voor oogen geliouden. 

 Beide dulden niet dat iets, blijkbaar onvoltooid en dus on- 

 volkomen, in den vorm, waarin het werd aangeboden, worde 

 uitgegeven. Wij mogten ons niet met eene eenvoudige uit- 

 spraak vergenoegen, maar meenden U ook de gronden daarvan 

 te moeten bloot leggen, hoezeer -dit oordeel ons ook mogt 

 pijnigen. Nogmaals herhalen wij, dat de angst, om het werk 

 van een' nu boven 'smenschen oordeel verheven schrijver, 

 aan min gunstige waardering van het algemeen bloot te 

 stellen, ons bovenal drijft en ook nu tot den raad voert, 

 om deze verhandeling, gelijk zij daar ligt, niet in onze wer- 

 ken op te nemen, maar haar, onder dankzegging, den Heer 

 1. VAN DER HOEVEN tciug te gcveu. Het blijve alsdan aan 

 ons geacht medelid overgelaten, en wij wenschen vurig dat 

 hij daartoe moge besluiten, om aan den vlijtigen en naauw- 

 keurigen vervaardiger dezer bouwstoffen de eer te geven, 

 welke hem onmiskenbaar toekomt, maar deze op nieuw om 

 te werken, eu in verband te brengen met al de feiten, 

 waarvan niemand de kennis bij hem zal ontkennen noch 

 hem het regt zal ontzeggen, om ook daaruit de gevolgtrek- 

 kingen af te leiden, waartoe ongetwijfeld de geslachtgenoot 

 van den reeds vrij goed gekenden Stenops tardigradiis, ja- 

 vanicus en gracilis aanleiding zal geven. 



Bij de beraadslaging over dit verslag, dankt de 

 Heer van der hoeven de verslaggevers voor de 

 zorg, aan de bcoordeeling dezer verhandeling besteed. 

 Hij zal zich gaarne aan dit oordcel onderwerpen en 

 is daarom bereid de verhandeling om te Averken en 

 haar daarna op nieuw der Afdeeling aan te bieden. 

 De piëteit jegens een' afgestorvene noopte hem, 

 zijnen arbeid onveranderd aan te bieden. Gaarne 

 erkent hij, dat deze door den dood afgebroken werd 



