{ ^UO ) 



Alle vermelde breeclte-bepalingen zijn steeds afgeleid ge- 

 worden uit passages Oost eii West op dciizelfden avoud. 

 Wanneer, zoo als vaak bij eenigzins betrokken weder het 

 ge\'al was, alleen passages aan de eene zijde van den meri- 

 diaan M'aren waargpnoineii, zijn deze nooit met andere 

 waarnemingen gecombineerd geworden, maar werden steeds 

 voor de breedte-bepaling uitgesloten. 



Voorts volgt uit eciie vergelijking der vernielde reeksen, 

 ilat het bij deze bepaling beter is don kijker tusschen de 

 waarnemingen om te leggen, dan dit van den eenen op den 

 anderen dag te doen. Welke van beide methoden toch de 

 voorkeur verdient, hangt geheel af van de omslandiglieid, 

 di' de azimuthfout, dan wel die van coUiraatie het stand- 

 vastigste is. Bij den gebruikten kijker bleek de collimatie- 

 fout eenigzins veranderlijk te zijn, terwijl men, daar de kijker 

 op stevige pilaren rustte, slechts zeer geringe veranderingen 

 in aziniuth te vreezen heeft. 



VERGELIJKING DEZER BEPALING MET DIE VAN 

 KRAAIJENHOFF. 



In de metingen van keaaijenhopf vindt men de breedte 

 van den Utrechtschen domtoren opgegeven, afgeleid door 

 een net van triangulatiën uit die van Duinkerken, welke 

 laatste weder uit de graadmeting van mÉchain en delam- 

 BKE bekend was. Om de gevondene breedte aan deze te 

 toetsen, moest eerst het azimuth en de afstand van den 

 toren tot het observatorium bepaald worden. 



De afstand was gemeten volgens twee platte gronden : 



793.5 el 

 790.2 



Gemiddeld 791.8 

 Om het azimuth' te vinden, werd de hoek genieten tus- 



