( 221 ) 



ivcipoii liul viertlu vouriil hare aaiiilichl, o,n wij iriogcu liet 

 ai naiislonds zeggeu, oolc liaie bczorgdlieid iu liooge mate 

 heufL gaande gemaalvt. Hier toch, «aar de wet zal regelen 

 en bepalen, op welke mate van kennis, van weteuscliap en 

 bekwaamheid de Staat voortaan bij zijne genceskunstoefena- 

 ren zal mogen rekenen; hier, waar het derhalve de hoogste 

 belangen der maatschappij, waar liet de gezondheid en het 

 leven harcr Ijiirgers evenzeer geldt, als de belangen en 

 eisehen der wetenschap, mag de Natuurkundige Afdeeling 

 der Koninklijke Akademie van Wetenschappen niet in ge- 

 breke blijven, haar oordeel uit te spreken, en mag zij°er 

 op vertrouwen, dat het bij Uwe Excellentie goedgunstig in- 

 gang zal vinden. 



Zij heeft gemeend zich te meer tot dit ecuc wetsontwerp 

 te mogen bepalen, naarmate het minder aan twijfel onder- 

 hevig is, dat alle bepalingen omtrent het geneeskundig be- 

 stuur (z. Wetsoniw., 1), dat elke regeling van de uitoefe- 

 ning der geneeskunst (z. Welsontw., 2) van ondergeschikte 

 beteekenis zijn, ja vaak magteloos zullen blijven, of haar 

 doel grootendeels zullen missen, zoolang een geneeskundig 

 personeel tot de uitoefening zijner kunst toegelaten wordt", 

 «elks behoorlijke vorming, welks onmisbare kennis en toe- 

 reikende ervaring niet boven elke verdenking verheven zijn. 

 Uit den graad van algeineene beschaving, van wetenschap- 

 ])elijke ontwikkeling, van ware humaniteit en van practi- 

 sohe ervaring, dien de aanstaande artsen in Nederland be- 

 reikt zullen moeten hebben, zal men den invloed der ge- 

 neeskundige wetenschap en van hare beoefenaren op "de 

 maatschappij kunnen berekenen en den rang kunnen afme- 

 ten, dien de Ncderlandsche geneeskunde, weleer de leidster 

 en vraagbaak voor de geheele beschaafde wereld, in de rei 

 der wetenschappen zal bekleeden. 



Voor dat zij tot de beschouwing van het laatste wets- 

 ontwerp overgaat, moet de Natuurkundige Afdeelim; U 



