( 225 ) 



liareii daiik betuigen, voor den spoed, waarmede U«e ]']xcel- 

 lentie bovenstaande gewigtige aangelegenheid tot het voor- 

 werp harer zorgen gemaakt en de vruchten daarvan aan de 

 vertegenwoordiging des lands aangeboden heeft. 



Met vreugde heeft zij voorts gezien, dat zich ook bij 

 T'we Excellentie de overtuiging gevestigd heeft, dat de split- 

 sing van den stand der geneeskundigen, zoo als zij tot 

 dusverre in ons laud gevonden werd, naar het onbillijke 

 verschil van kennis en bevoegdheid, naar de onwetenschap- 

 pelijke verdeeling van in- en uitwendfge geneeskunst, ja 

 zelfs naar gelang van de plaats en van de bevolking, waar 

 de geneeskunstoefenaar zijne hulp zou bieden, hetzij in de 

 steden, op het platte land, of op de schepen, ten eenemale 

 onpractisch, ongeoorloofd en onhoudbaar is. Moge de kunst 

 zich ook al, bij hare uitoefening, in verschillende onder- 

 deelen laten splitsen, de wetenschap, vanwaar zij allen hun 

 licht moeten ontkenen, is één en ondeelbaar. Zij vormt 

 één organisch geheel. De wetenschappelijke grondslag, waarop 

 elke dier specialiteiten voort moet bouwen, is een voor 

 allen algemeene. Bij het onderzoek naar de bevoegdheid 

 van eiken kunstoefenaar, moet derhalve ook één algemeene 

 maatstaf toegepast worden en gelijke eischen aan kemiis 

 moeten door gelijke regten en bevoegdheid gevolgd worden. 

 De Afdeeling verheugt zich, dat dit beginsel, bij het tegen- 

 Moordige wetsontwerp, op het voetspoor van zoovele andere 

 landen en ten gevolge van zoo veler aandrang ten onzent, 

 is vastgesteld en de éénheid van stand en bevoegdheid 

 daarbij is aangenomen. 



Doch hare vreugde werd aanmerkelijk getemperd, toen zij 

 tnoest erkennen, dat door het wetsontwerp aan dit beginsel op 

 belangrijke wijze tekort gedaan werd door de toelating van 

 twee soorten van geneeskundigen, van gepromoveerde en on- 

 gepromoveerde artsen, wier voorbereiding en onderrigt langs 

 geheel verschillende wegen zou plaats kunnen hebben, voor 



