( 24.fJ ) 



z. Ontw. 1), waaraan het toezigt over de uitoefening; der 

 geneeskunst, en over alles, wat tot de gezondheid der bur- 

 gers betrekking heeft, opgedragen zal wezen? Wat kan men 

 van zulk een toezigt, wat van den invloed der geneeskunde 

 op de strafregtspleging, op de opvoeding der kinderen enz. 

 verwachten, indien de geneeskundigen geene bewijzen heb- 

 ben te geven, dat zij hunne studie zoo begonnen, zoo voort- 

 zetteden en zoo voltooiden, als niet alleen noodig en on- 

 misbaar is, om, volgens pligt en geweten, hun beroep uit 

 te oefenen; maar ook om op den weg van wetenschap en 

 ervaring geregeld te blijven voortgaan, ja zoo als volstrekt 

 noodzakelijk is, om op den duur de bevoegdheid tot dat 

 toezigt te blijven bezitten? 



Dien weg — de Natuurkundige Afdeeling aarzelt geen 

 oogenblik het onbewimpeld viit te spreken — dien weg 

 kan men nergens beter leeren bewandelen dan aan de Hooge- 

 scholen of aan de Inrigtingen, die met haar genoegzaam op 

 gelijke lijn gesteld kunnen worden. Diidr toch alleen is 

 een voldoend aantal leeraars werkzaam, daar alleen zijn de 

 hulpmiddelen op ruimere schaal te vinden, die bij het on- 

 derwijs en de beoefening der genees-, maar vooral der na- 

 tuurkundige wetenschappen niet gemist kunnen worden. 

 Enkele leerlingen mogen ook zonder deze hulpmiddelen, 

 hetzij door uitstekenden aanleg, of door andere toevallige 

 gelukkige omstandigheden er in slagen om zich met waar- 

 digheid tot het gevorderde examen voor te bereiden; enkelen 

 mogen het buiten de staatsinstellingen van onderwijs tot 

 eene gewenschte en eervolle hoogte in de wetenschap weten 

 te brengen; de zoodanigen echter zullen altijd tot de uit- 

 zonderingen behooren. Eene wet, vooral als de onderhavige, 

 mag niet zoo zeer, nog minder alléén de uitzonderingen, 

 maar moet den regel in het oog houden. De regel zal 

 zijn, dat de aanstaande geneeskunstoefenaav buiten de aka- 



