demisclie hulpmiddelen wel tot een examen gedresseerd, 

 maar niet tot eeu degelijk en wetenschappelijk geneesheer 

 gevormd kan worden. 



Het zijn dan ook 4°. de Akademiën, die weldra den ver- 

 derfelijken invloed van het wetsontwerp, zoo het tot wet 

 verheven mogt worden, zullen ondervinden. Al wil men 

 het beginsel van vrijheid van onderwijs ook laten gelden, 

 al wil men het zelfs toejuichen, dan toch moet men eiken 

 maatregel betreuren, die de natuur- en geneeskundige fa- 

 culteiten aan onze Akademiën, ja zelfs het geheele univer- 

 sitaire onderwijs in kwijning zal brengen. 



Hoe weinigen zullen voortaan nog den langoren moeije- 

 lijkeren en zooveel kostbaarderen weg aan de Hoogescholeu 

 en Athenaea verkiezen boven eiken korteren, gemakkelijke- 

 ren, en zooveel minder kostbaren, die toch eveneens tot de 

 onbeperkte uitoefening der geneeskunst kan leiden? Er 

 zullen dus ongetwijfeld elk jaar minder studenten in de 

 geneeskunde op de rol der akademieburgers worden inge- 

 schreven. Konde men nu nog maar verwachten, dat de 

 jonge lieden uit den wezenlijk fatsoenlijken stand daartoe 

 zouden overgaan, maar neen, — het zullen bij voorkeur 

 de zoodanigen zijn, die alleen met tijdelijke goederen ge- 

 zegend, maar daarom nog niet met aanleg en ijver toege- 

 rust zijn; de zoodanigen, die door de voorstellingen van 

 de vrijheid en genoegens, die het studentenleven kenmer- 

 ken, en geenszins door dorst naar wetenschap tot de Aka- 

 demie getrokken worden. Maar noch hun rijkdom, noch 

 hunne vrijheidszucht, noch hunne genoegens zijn bij magte 

 der Akademie bloei en leven te verzekeren, indien de we- 

 tenschappelijke zin sluimert en de studieijver flaauw is. 



Ja, kwijnen zullen de natuur- en geneeskundige facul- 

 teiten niet slechts door het geringer aantal, maar ook door 

 den flaauweren ijver van leeraren zoowel als van leerlingen. 

 Niets toch prikkelt den onderwijzer meer tot voortgezette 



17* 



