( 249 ) 



wijs niet geheel laten varen, dan zij hij consequent in zijne 

 overtuiging en billijk jegens de maatschappij zoowel als 

 jegens de studenten aan de hoogescholen, en stelle zijne 

 eischen voor het toelatingsexamen voor allen ten minste 

 zoo hoog, als diegene, waaraan de kweekelingen der Hooge- 

 scholen moeten beantwoorden. Wil iemand van zijne in- 

 rigtingen van hooger onderwijs geen gebruik maken, het sta 

 dezen vrij, mits hij later maar bewijze, dat hij elders even 

 goed onderwijs genoten en evenveel kennis en ervaring heeft 

 opgedaan, als van de leerlingen der Hoogeschool bij de 

 verschillende examina gevorderd kan worden. 



Getroost de Staat zich groote offers om, ten behoeve zij- 

 ner onderdanen, kostbare instellingen van onderwijs te on- 

 derhouden, dan kan hij ook begeeren, dat deze daarvan ge- 

 bruik zullen maken. En wil hij dit ook al niet verpligtend 

 maken, dan toch blijft hij in zijn volste regt, indien hij 

 verlangt dat allen, vóór zij tot het practische leven worden 

 toegelaten, de bewijzen leveren van bekwaamheid in die 

 vakken, die hij, blijkens zijne inrigting van het hooger on- 

 derwijs, voor den geneeskunstoefenaar wenschelijk, ja on- 

 misbaar acht. Laat hij van dien billijken eisch niet af, 

 dan Iaat het zich tevens voorzien, dat de meeste genees- 

 kundigen zelve zullen verlangen aan de Hoogeschool 

 hunne opleiding te ontvangen en hunne studiën aldaar 

 te voltooijen. Vermeerdering van den materiëleu en in- 

 tellectuelen bloei der Akademiëu zal daarvan het indirecte 

 gevolg zijn. 



Na aldus de bezwaren uiteengezet te hebben, die bij de 

 Natuurkundige Afdeeling der Koninklijke Akademie van 

 Wetenschappen gerezen zijn tegen het wetsontwerp, regelen- 

 de de wijze van toelating der geneeskundigen, veroorlooft zij 

 zich ten slotte in weinig woorden de beginselen te formu- 

 leren, naar welke zij meent dat zoowel hunne toelating ab 

 de uitoefening hunner praktijk behoorde geregeld te worden. 



