{ 261 ) 



onderzoeking omtrent de interferentie van twee elliptisch ge- 

 polariseerde stralen, waarvan de eene door de voor- en de 

 andere door de achtervlakte der oxydlaag wordt voortge- 

 bragt. De straal echter, gepolariseerd in het vlak van re- 

 flectie, die van de achtervlakte der oxydlaag wordt terug- 

 gekaatst, schijnt onder de vier genoemde weinig invloed op 

 het resultaat te zullen uitoefenen, daar zij slechts eene ge, 

 ringe intensiteit moet bezitten, te oordeelen naar de ge- 

 ringe kleuring in het in het vlak van reflectie gepolari- 

 seerde licht, die wij boven opmerkten ; vooral geldt dit voor 

 grootere hoeken van inval. 



Het bleek mij al spoedig, dat de kleurverandering in 

 het licht b, gepolariseerd loodregt op het vlak van inval, 

 eene vrij snelle en groote afneming in het wegverschil der 

 interferende stralen eischte, die, geheel verschillend van het- 

 geen bij de gewone kleurverschijnseleu van dunne plaaües 

 wordt aangenomen, alleen nog zoude zijn af te leiden uit 

 het verlies of de winst in phase, die zoodanig gepolariseerd 

 licht bij reflectie ondervindt. 



Ten einde eenigzins te kunnen bepalen, welke de groot- 

 heden voor elliptische polarisatie zijn, die voor ijzer-oxyd 

 behooren te worden aangenomen, en welken coëfficiënt van 

 breking men derhalve aan de dunne oxydlaag, die zich op 

 het staal vormt, heeft toe te schrijven, heb ik voor een 

 stukje gepolijsten lapis haematiles (bloedsteen) den hoek van 

 voornamen inval opgenomen en gelijk aan 67' 15' gevonden. 

 Deze waarde is mogelijk wel wat te klein, en de oorzaak hier- 

 van kan, zoo als uit de onderzoekingen van jamin *) blijkt, 

 wel gedeeltelijk in het gebrekkige politoer worden gezocht. 



♦) Aimaks de dumie. XIX. p. 319. 



VERSL. EN MEDED. AFD. NATÜL'EK. DEEL IX. 18 



