( 1'J' ) 



(Ie ongepaardc zoimw vuii den \oorga:uulc'ii knoop; di; ccrstoii 

 echter gaan zonder ecnige vertakking langs den voorrand van 

 den laatsten biukriiig en vcrdeelcu zicli, nadat zij op de ruggezijdc 

 overgegaan zijn in de spieren, die de staart bewegen. 



In die vertakking der buikzenuwen komen echter sommige 

 individuele wijzigingen voor. De geheele buikstreng is bedekt 

 met cene laag van eene vette, tamelijke vaste stof. 



Het staartzenuwstelsel bestaat uil vier duidelijke knoopen, in 

 alle opzigtcn gelijkende op de drie laatste buikknoopcn. De eerste 

 staartknoop geeft een' tak naar de buikholte voor de spien^n van 

 den laatsten ring. Overigens gaan tut alle knoopen de takken 

 naar den volgenden ring, om zich in de spieren daarvan te ver- 

 deelen. De laatste staartknoop geeft behalve dien nog een paar 

 zeer dunne takken af, die zich terstond in twee takjes splitsen, 

 waarvan het eene naar achteren gaat en in de ondereijde van 

 het darmkanaal uitloopt, terwijl liet andere zich naar voren om- 

 kromt en, langs de buitenste wanden van het darmkanaal heen- 

 loopende, naar den derden en tweeden ring gaat. Het is zeker 

 moeijelijk de betcekenis dezer zenuwen te begrijpen: of zij in- 

 vloed hebben op de spijsvertering, dan wel op de beweging der 

 wanden van het spijsverteringskanaal, ii Het laatste dunkt ons 

 waarschijnlijker." Het achterste gedeelte van dezen laatsten knoop 

 loopt uit in twee dikke zenuwen, die waarschijnlijk niets anders zijn 

 dan verbinilingsdraden met een' onontwikkelden vijfden knoop. Zij 

 gaan naar den laatsten (S''^") ring verdeden zich in de spieren, en 

 vertakken zich dan in den bovensten wand van het darmkanaal, 

 nadat zij zich van weerszijden met elkander vereenigd hebbeu. 

 Zoo komt ten laatste de zennwstreng weder boven het spijsvertcrings- 

 kanaal te liggen. Uit de plaats van vereeniging der laatstgenoem- 

 de strengen — ■ de aanduiding van den vijfden knoop — ontspringt 

 aan beide zijden eene korte zenuw, die zich in de spieren vertakt. 

 Eiiulelijk ontspringen hier nog cenige takjes voor de giftklieren. 



Wat betreft het stelsel van de ougepaardc buikzenuw, vindt de 

 Schrijver alleen twee dunne takken daarvan, die in de buikholte 

 naar de wanden van het darmkanaal gaan en onder elkander 

 anastomoseren *). 



*) Deze zenuw word het eerst rtoor mullek bcsclircven ; volgens 

 DOFOUR ontspringt zij in den omtrek van den ocsophagus uit een' 



