( 20 ) 



Uvec, maar drii.'. dwavsclie verbiudingskanaleii. Behalve dien voi- 

 men deze organen gcene ronde, maav vierhoekige buizen. 



Overigens zijn zij aan alle kanten afgerond door blaasjes, die 

 eigenlijk niet als bijzondere organen gerekend kunnen worden. 

 Zij worden ook alleen gevonden ten tijde van de ontwikkeling 

 der eijercn en zijn gedeelten van de wanden der ovaria, dif 

 door de eijeren uitgezet worden. Ieder van die bliiasjes bevat 

 slechts één ei *). 



Aanm. Volgens leon dufoub en andere schrijvers behoort 

 Androctonus occitanus tot de Ovo-vivipara. De rijpe eijeren 

 blijven in de vagina uteri om bevracht te worden, waarna zij 

 zich tot embryonen ontwikkelen, en de jonge dieren door de 

 uitwendige geslachtopening gaan. 



8. DE AFSCHEIDENDE ORGANEN. 



A) Fisa/scheiclende organen. 



Het zijn 2 paar vertakte zeer dunne kanalen, die men op 

 den eersten blik gemakkelijk met bloedvaten verwarren kan. 

 Beide openen zich in de kloake. De vertakkingen dezer kana- 

 len zijn in de levermassa gelegen, waarbij zij meestal de gal- 

 buizen en de bloedvaten volgen. (Zij vereenigen zich niet met 

 de laatste, zoo als muller dit in eene teekeuing afgebeeld heeft. J 

 Binnen deze kanalen vindt men altijd eene witte stof, waar- 

 schijnlijk lot de urinverbindingen behoorende. 



B) Gi/Uifsclieidende organen. 



Zij zijn door gepaarde spieren, welke dienen om de klier za- 

 men te drnkken, in twee groepen verdeeld. Neemt men deze 

 spieren weg, dan ziet men, dat beide helfteu van het kogelvor- 

 mige staartsegment gevuld zijn met eene klierachtige stof, waar- 

 tusschen men in iedere helft vier dunwandige vliezige zakjes 

 zirt. Deze zakjes vereenigen zich van onderen in een' gcniecn- 

 scliappelijken hals, die zich in het giftkanaal opent. 



*'! De .Schr. noemt eileiders wat boven ovaria genoemd is, terwijl 

 hij den laatste» naam bewaart voor de periodieke blaasvoriuigc uit- 

 zettingen. 



