( 284 ) 



geringe ongelijkheden, die in de. sonunen vnorkonu'ii 

 van do waarnemingen, die in dertig kolommen gerang- 

 schikt zijn naar de dertig dagen van den synodisehcn 

 maansomloop. Spreker heeft reeds l)ij zijn eerste on- 

 derzoek de 118 jaren in groepen van tien en twaalf 

 jaren verdeeld en gezien, dat twee daarvan een om- 

 gekeerd resultaat geven. Men kan dus iii(^t zooveel 

 waarde aan diergelijke korte reeksen hechten. Hij heeft 

 naderhand nog twaalf jaren van den Helder onder- 

 zocht van 1S45 — 1856 en nu laatstelijk de door Dr. 

 (lALLK uitgegeven en door Dr. gunther bewerkte 

 waarnemingen van Breslau 1791 — 1854. Hij vindt 

 ook uit deze waarnemingen de grootste warmte van den 

 14iicii tot den 28""^" dag der maan. Sommige groe- 

 pen van waarnemingen mogen nu en dan eens de 

 som eener kolom, tot een dezer dagen bejioorende, 

 kleiner geven dan de som van de kolom, die juist te- 

 genover gesteld is, maar toch als men maiir groc|)cn 

 vereeuigt, zoo worden die onregelmatigheden meer 

 en meer opgeheven, zoodat er nu slechts een nega- 

 tief getal is ovevgel)leven (verg. pogg. /In», voor 

 een soortgelijk onderzoek naar den invloed \'an de 

 omwenteling der zon om hare as). 



Dat eenige van de sommen naar wensch grooter 

 zijn is natuurlijk, mnar dat vijftien achtereen groo- 

 ter zijn dan de vijftien andere geeft eene groote 

 waarschijnlijkheid, ook indien het niet vast stond dat 

 meiJjONI de warmte der maan op andere wijze had 

 bepaald. Voor meer toevalig houdt Spreker het, dat 

 de hoegroollieid der werking zoo goed overeenkomt. 

 Uit 18 jaren Zwanenburg voml hij 0\25 V, uit 04 

 jaren Breslau O'. 15 K voor elke waarneming. 



