( 2«(i ) 



van zijn wevk (jolt den lioileiu nrai Neder/and en 

 treedt daaromtrent iii eciiigc uiidcre })eschouvviii<;. 

 Wordt I)(;sloteu het boekajeschciik in dniik anii U- 

 iieincn en in de boekerij (e plaatsen. 



De Heer donjjers vraagt en bekomt het woord, 

 tot het niededeelen van eenige punten, die lietrek- 

 king hebben tot de physiologie van het gezigt. 



Wat de grenzen der accommodatie aangaat, merkt hij 

 op, dat het normale oog bij totale ontspanning van liet 

 accommodatie-vermogen voor evenwijdige stralen geaccom- 

 modeerd is, het liyperopische voor couvcrgent(^, het myopi- 

 sche voor divergente stralen. Vroeger toonde hij aan, dat 

 de hebetudo visus op hyperopie gegrond is, en daaruit moet 

 verklaard worden, dat, bij eiken graad vau convergentie 

 (Ier gezigtslijnen, een te groot deel van het bij die conver- 

 gentie beschikbare accommodatie-vermogen moet worden in 

 werking gebragt, hetgeen noodzakelijk tot spoedige vermoei- 

 jeuis aanleiding geeft. Men heeft deze uitkomst in twijfel 

 getrokken en beweertl, dat in zeer vele gevallen van hebe- 

 tudo hypcropie ontbreekt. l)e lieer donders bestrijdt deze 

 bewering door de opmerking, dat men zich vau het bestaan 

 van liypcro^ne in geringen graad eerst overtuigen kan, nadal 

 men door een mydriaticum het accommodatie-vermogen heeft 

 geparalyseerd. Hyperopen zijn, namelijk, gewoon bij het zien 

 op afstand hun accommodatie- vermogen in te spannen en zien 

 nu door een glas met positief brandpunt minder duidelijk. 

 Na de kunsl matige paralyse blijkt, dat wel degelijk een 

 zoodanig glas vcreischt wordt, om verwijderde voorwerpen 

 scherp te zien. 



Hierbij doet zich dr vraag op, of het verste punt zicli 

 door paralyse van den accommodatie-toestel niet verder van 



